Χρόνος Ανάγνωσης: 4 λεπτά

Φωτό: «Συνεργασία και γενοκτονία στο Chameria 1944-1945″, (η αλήθεια της συνεργασίας με τους Γερμανούς) είναι η τελευταία μελέτη», γράφει η Gazeta Shqip

Από τον Μάρτιο του 1944 έως τον Αύγουστο του 1945, η Νότια Αλβανία γέμισε με πρόσφυγες Τσάμηδες, οι οποίοι συνέρρεαν στο εσωτερικό της επικράτειας της μητέρας χώρας για να γλιτώσουν από τις ελληνικές σφαγές.

Χιλιάδες κάτοικοι κάθε ηλικίας, πάνω στους οποίους γινόταν μια από τις πιο άγριες εθνο-καθαρίσεις, δεν είχαν άλλη επιλογή, ελπίζοντας να βρουν υποστήριξη από το αλβανικό κράτος. Ποια ήταν όμως η στάση του κομμουνιστικού καθεστώτος και του Ενβέρ Χότζα απέναντι στους Τσάμηδες πρόσφυγες;

Η κομμουνιστική προπαγάνδα σαλπίζει και καυχιέται για τη βοήθεια που η κομμουνιστική κυβέρνηση και ο ηγέτης της έχουν δώσει στους Τσάμηδες.

 Στην πραγματικότητα, η βοήθεια ήταν εξαιρετικά περιορισμένη. Αυτό δεν οφειλόταν μόνο στις οικονομικές ευκαιρίες εκείνων των χρόνων.

Αλλά, γιατί στους ηγετικούς κύκλους της πολιτικής ηγεσίας του ΚΚΑ (=Κομμουνιστικό Κόμμα Αλβανίας) υπήρχε η πεποίθηση ότι ο πληθυσμός των Τσάμηδων ήταν υπό την επιρροή της αντίδρασης.

Με αυτό εννοούσε τα πατριωτικά αισθήματα και τη συνεισφορά των τσάμηδων εθνικιστών, οι οποίοι είχαν κρατήσει αποστασιοποιημένη στάση απέναντι στο κομμουνιστικό κίνημα.

Η συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού των Τσάμηδων βρήκε υποστήριξη στους κατοίκους της Κονισπόλεως, του Σαλεσίου και των γύρω χωριών, που αργότερα εξαπλώθηκε σε όλες τις πόλεις της Αλβανίας. Σύμφωνα με τεκμηρίωση, το 95% από αυτούς υπέφερε από έλλειψη στέγης και τις πιο ελάχιστες συνθήκες διαβίωσης. Αυτό οφείλεται στην αμέλεια της κρατικής διοίκησης, την οποία διεκδικούν τα τσάμηδες με τα Αντιφασιστικά Συμβούλια.

Ενώ η βρετανική αποστολή στα Τίρανα ανέφερε στους ανωτέρους της στο Λονδίνο ότι: Οι Τσάμηδες πρόσφυγες διασκορπίστηκαν στα φτωχότερα μέρη και στις περιφερειακές περιοχές των αλβανικών πόλεων.

Σύμφωνα με τους Βρετανούς, η αλβανική διοίκηση γνώριζε πλήρως την κατάστασή τους, αλλά δεν ήταν πρόθυμη να τους παράσχει την απαραίτητη βοήθεια.

 Το δημοσίευμα τονίζει ότι το αλβανικό κράτος είχε κάνει πολύ λίγα, για να μην πω τίποτα, για τους Τσάμηδες πρόσφυγες!

Ένα εξαιρετικά μεγάλο ποσό βοήθειας κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, για την υποστήριξη αυτού του πληθυσμού που εκτοπίστηκε βίαια από τα εδάφη του λόγω της γενοκτονικής πολιτικής του ελληνικού κράτους, παρείχε η UNRRA (Οργάνωση Αρωγής και Ανασυγκρότησης των Ηνωμένων Εθνών), η οποία διέθεσε $1.450.000.

Ένα σημαντικό ποσό για την εποχή. Ενώ το αλβανικό κράτος έδωσε μόνο σε περιορισμένο αριθμό προσφύγων 250 γραμμάρια ψωμί την ημέρα. Εντελώς ανεπαρκής ποσότητα.

Ως αποτέλεσμα αυτών των συνθηκών, της έλλειψης καταφυγίου και της πείνας, 2.755 άνθρωποι πέθαναν μέσα σε λίγους μήνες, σχεδόν οι μισοί ή περισσότεροι από τον αριθμό των πάνω από 5.000 Τσάμηδων που σφαγιάστηκαν από τους Έλληνες.

“Ο Ενβέρ Χότσα συμφωνία με το Ελληνικό Κομμουνιστικό Κόμμα. Έπρεπε να κινητοποιήσουμε 4.000 πρόσφυγες Τσάμηδες για να τους στείλουμε στον πόλεμο, αλλά …”/ αντανακλάσεις του διάσημου ιστορικού, γράφει το δημοσίευμα του Memorie.al.

Δεν έφταναν αυτά, αλλά το κομμουνιστικό καθεστώς, ξεκινώντας από το 1947, δημιούργησε μια επιτροπή διερεύνησης για τα εγκλήματα που διέπραξαν οι «συνεργάτες» των Ιταλών και Γερμανών κατακτητών στην τσαμουριά (επαρχία Θεσπρωτίας της Ελλάδας).

Αυτή η εκστρατεία είχε δύο στόχους: την εξάλειψη των εθνικιστικών στοιχείων, δήθεν στο όνομα της συνεργασίας με τους ναζιφασίστες κατακτητές, και την άσκηση πίεσης σε εκείνους τους ανθρώπους που δεν υποτάχθηκαν στην πολιτική εργαλειοποίηση από το κομμουνιστικό καθεστώς.

Οι κρατικοί φορείς άρχισαν να συλλέγουν καταθέσεις από μερικούς από τους Τσάμηδες μετανάστες, εναντίον των υπολοίπων, για να αποδείξουν δήθεν τη συνεργασία τους με τους Γερμανούς.

 Με βάση αυτές τις καταθέσεις στοχοποιήθηκαν αθώοι και έγινε μια διαδικασία ιδεολογικής διαφοροποίησης που έσπειρε διχασμό.

Αυτή η αντεθνική πολιτική είχε πολιτικό υπόβαθρο, που είχε τις ρίζες της στη συνεργασία και τις μυστικές διαπραγματεύσεις του κομμουνιστικού καθεστώτος και του Ενβέρ Χότζα, με το ΚΚΕ και τα κόμματα που εμπλέκονται στην εμφύλια σύγκρουση στην Ελλάδα.

Σύμφωνα με τη συμφωνία που επετεύχθη μεταξύ των παραπάνω μερών, το αλβανικό κράτος επρόκειτο να κινητοποιήσει 3.000-4.000 Τσάμηδες πρόσφυγες.

Όμως, παρά τη δέσμευση της διοίκησης και των κομματικών μηχανισμών, οι Τσάμηδες αποδείχθηκαν διορατικοί.

Αρνήθηκαν να γίνουν συμβαλλόμενα μέρη στον εμφύλιο που είχε ξεσπάσει στην Ελλάδα. Σύμφωνα με εκθέσεις της Κρατικής Ασφάλειας, δήλωσαν ότι· «δεν εμπιστευόμαστε τους Έλληνες», «μπορούμε να πολεμήσουμε μόνο με τη σημαία του Αλβανικού Στρατού» κ.λπ.

Μετά από πολλές προσπάθειες κατάφεραν να κινητοποιηθούν μόνο 130 άτομα. Η αποτυχία αυτή συνοδεύτηκε από διώξεις και αντιαλβανική προπαγάνδα, δήθεν για την «απιστία των Τσάμηδων».

(Μάλιστα, οι κομμουνιστές αποδείχθηκαν προδοτικοί, καθώς για 45 χρόνια σφαγιάζονταν όχι μόνο Αλβανοί, αλλά και μεταξύ τους, χρησιμοποιώντας τερατώδεις, απάνθρωπες μεθόδους και στημένες δικαστικές διαδικασίες).

Μια άλλη πρωτοφανής πράξη ήταν η απόφαση της κομμουνιστικής κυβέρνησης την άνοιξη του 1953 να αλλάξει την υπηκοότητα των Τσάμηδων, χωρίς να ληφθούν υπόψη οι απόψεις και οι επιθυμίες τους. Αυτό έγινε κρυφά και χωρίς να ανακοινωθεί επίσημα.

Ακόμη και σε αντίθεση με τις εισηγήσεις του Νομικού Γραφείου της Λαϊκής Συνέλευσης, που ανέφερε στο Υπουργικό Συμβούλιο, ότι η αφαίρεση της ελληνικής ιθαγένειας ήταν αντίθετη με το δημόσιο διεθνές δίκαιο.

Ακόμη και σήμερα η απόφαση αυτή έχει σοβαρές συνέπειες για την προοπτική νομικής λύσης του τσάμικου.

Κατά τη διάρκεια του κομμουνιστικού καθεστώτος, οι Τσάμηδες και οι Κοσοβάροι ήταν οι δύο κύριες κατηγορίες στο επίκεντρο της αστυνομίας και των φορέων Κρατικής Ασφάλειας, ως άτομα ύποπτα ότι ήταν κατά του καθεστώτος και ότι αποτελούσαν υψηλό κοινωνικό κίνδυνο.

Κανένας υπουργός ή υψηλόβαθμος ηγέτης δεν επιτρεπόταν να έρθει από αυτές τις περιοχές, για τις οποίες το αλβανικό κράτος δεν ύψωσε τη φωνή του σε κανένα διεθνές φόρουμ επί 45 χρόνια. Δυστυχώς η σιωπή συνεχίζεται!

Memorie.al

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ  – Echedoros.blog