Χρόνος Ανάγνωσης: 6 λεπτά

Ιανουάριος 6, 2024. Ελλάδα

Σε ένα εκτενές άρθρο του Τούρκου συγγραφέα και δημοσιογράφου Κεμάλ Οζτούρκ στην Al Jazeera αναφέρονται οι προσπάθειες ορισμένων μερών στην περιοχή να συνδέσουν αυτό που συμβαίνει μεταξύ Παλαιστίνης και Ισραήλ συγκρίνοντας τους Παλαιστίνιους με τους Κούρδους αυτονομιστές.

Ο Οζτούρκ έγραψε ότι από την αρχή της ισραηλινής κατοχής της Λωρίδας της Γάζας, μέλη και υποστηρικτές της τρομοκρατικής οργάνωσης PKK – επίσης γνωστή ως Μονάδες Προστασίας του Λαού (YPG) και Ένωση Κοινοτήτων του Κουρδιστάν – χρησιμοποιούν με συνέπεια επιχειρήματα που συγκρίνουν Κούρδους και Παλαιστίνιους.

 «Αυτές οι συζητήσεις, που έγιναν κυρίως εντός της Τουρκίας και στην κουρδική διασπορά στην Ευρώπη, προωθήθηκαν τελικά από τον Νετανιάχου», όπως γράφει.

Ο Νετανιάχου έγραψε στον λογαριασμό του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης στις 22 Δεκεμβρίου 2023:

«Ο Ερντογάν, ο στρατός του οποίου σκότωσε γυναίκες και παιδιά σε κουρδικά χωριά εντός και εκτός Τουρκίας και ο οποίος σφετερίστηκε τη βόρεια Κύπρο, δεν πρέπει να κάνει κήρυγμα στο Ισραήλ».

Στο άρθρο του στο Al Jazeera Net, ο Οζτούρκ επεσήμανε ότι η προέλευση του προβλήματος χρονολογείται μετά την κατάρρευση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Η Τουρκία είχε ένα μακροπρόθεσμο και πολύ περίπλοκο πρόβλημα.

 «Εκείνη την εποχή, το κράτος δεν αναγνώριζε την εθνική ταυτότητα, τη γλώσσα, την ιστορία και την ύπαρξη των Κούρδων και για αυτό το λόγο η ομιλία της κουρδικής γλώσσας ήταν απαγορευμένη για πολλά χρόνια».

Και πρόσθεσε: «Στην πραγματικότητα, δεν χρειάζεται να συζητήσουμε άλλα προβλήματα ενός έθνους που δεν μπορεί να μιλήσει τη μητρική του γλώσσα, και γι’ αυτόν τον λόγο εμφανίστηκαν ένοπλες οργανώσεις – όπως το Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν – και άρχισαν περίοδοι ένοπλων συγκρούσεων με το τουρκικό κράτος».

Ωστόσο, όταν ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ανέβηκε στην εξουσία το 2002, είχε μια λύση στα επιδεινούμενα προβλήματα της δημοκρατίας, ένα από τα οποία ήταν το κουρδικό ζήτημα που διατηρήθηκε για σχεδόν έναν αιώνα.

Συνέχισε:

«Πριν από το 2002, αν ρωτούσατε ένα μέλος του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν ή τους υποστηρικτές του γιατί υποστήριξε την ένοπλη οργάνωση, θα μπορούσε να σας δώσει μια λίστα με τουλάχιστον είκοσι λόγους, ο πρώτος από τους οποίους ήταν να τον εμπόδιζε να μιλήσει την κουρδική γλώσσα, που είναι η μητρική του γλώσσα.

Η πρωτοβουλία του Ερντογάν

Ο Ερντογάν ξεκίνησε μια πρωτοβουλία που ονομάζεται: «Ειρηνευτική Διαδικασία». Για να τελειώσει αυτό το πρόβλημα, σχημάτισε μια επιτροπή έμπιστων ανθρώπων στην Τουρκία με βάση τις γνώσεις και τη φήμη τους και τους έστειλε σε όλη τη χώρα για να συζητήσουν πώς να λύσουν αυτό το ζήτημα.

Η κοινή συμφωνία ήταν οι Κούρδοι να μιλούν τη μητρική τους γλώσσα, το Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν να σταματήσει τις ένοπλες επιθέσεις του και να ζήσουν μαζί ειρηνικά.

Σε αυτή τη διαδικασία συμμετείχα και ως σύμβουλος του τότε πρωθυπουργού Ερντογάν. Επίσης, ως ένας, του οποίου ο πατέρας είναι Τούρκος και του οποίου η μητέρα είναι Κούρδισσα.

 Ήμουν ένας από τους σημαντικούς μάρτυρες αυτού του προβλήματος, καθώς συνήθιζα να κοιτάζω με έκπληξη τη μητέρα μου που δεν μπορούσε να μιλήσει τη μητρική της γλώσσα.

Στο τέλος; Ο Ερντογάν πήρε τολμηρές και ριζοσπαστικές αποφάσεις για να λύσει το κουρδικό πρόβλημα. Στην πρώτη γραμμή αυτών των αποφάσεων ήταν η άρση της απαγόρευσης ομιλίας, γραφής και σύνθεσης μουσικής στην κουρδική γλώσσα.

Σημειώστε αυτό:

Η Τουρκική Εταιρεία Ραδιοφωνίας και Τηλεόρασης (TRT) ίδρυσε ένα κανάλι που εκπέμπει στην κουρδική γλώσσα.

Και μετά το πρακτορείο Anadolu – το επίσημο πρακτορείο ειδήσεων της Τουρκίας – άρχισε να δημοσιεύει ειδήσεις στην κουρδική γλώσσα για πρώτη φορά στα 100 χρόνια ιστορίας του και είχα την τιμή να ανοίξω αυτήν την υπηρεσία το 2012 ως Γενικός Διευθυντής.

Η τουρκική κυβέρνηση εισήγαγε ένα προνομιακό σύστημα για άτομα που ήθελαν να μορφωθούν στην κουρδική γλώσσα στα σχολεία.

Για παράδειγμα, θα μπορούσατε να συνθέσετε μουσική στην κουρδική γλώσσα, να δημοσιεύσετε εφημερίδα ή περιοδικό ή να κάνετε τηλεοπτικές εκπομπές.

Επιπλέον, έγιναν πολλές άλλες μεταρρυθμίσεις, και ως αποτέλεσμα, η χώρα γνώρισε μια ατμόσφαιρα πλήρους ειρήνης και χαράς.

 Με τον τρόπο αυτόν, η δημοτικότητα του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης στις περιοχές όπου ζουν Κούρδοι έχει αυξηθεί σημαντικά και το Δημοκρατικό Κόμμα των Λαών, που ισχυρίζεται ότι εκπροσωπεί τους Κούρδους, έχει γίνει το δεύτερο μεγαλύτερο κόμμα στα μάτια των Κούρδων.

Από την άλλη πλευρά, το Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν συνέχισε να τηρεί την απόφασή του να μην προβεί σε βίαιες ενέργειες.

 Όμως μετά το ξέσπασμα του συριακού εμφυλίου, η κατάσταση άλλαξε

Μετά την ανάφλεξη της σύγκρουσης στη Συρία, οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ πρόσφεραν στο PKK να ιδρύσει ένα ανεξάρτητο κράτος στο συριακό έδαφος.

Αυτό το κράτος, το οποίο θα ήταν γνωστό ως “Rojava”, θα έπεφτε υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ.

Η βασική προϋπόθεση αυτής της συμφωνίας ποια ήταν;  Εναπόκειται στο Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν να πολεμήσει το ISIS, να σταματήσει την ειρηνευτική διαδικασία και να επιστρέψει στον ένοπλο αγώνα εναντίον της Τουρκίας.

Πράγματι, το Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν συμφώνησε σε αυτή τη συμφωνία. Δημιούργησε έναν στρατό στη Συρία γνωστό ως: «Μονάδες Προστασίας του Λαού» (YPG), στις οποίες οι Ηνωμένες Πολιτείες παρείχαν όπλα αξίας δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Αυτός ο στρατός έπρεπε να πολεμήσει το ISIS. Αλλά μετά την ήττα του ISIS, οι Ηνωμένες Πολιτείες συνέχισαν να εξοπλίζουν αυτόν τον στρατό.

Το 2016 το Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν προσπάθησε να ελέγξει πόλεις και κωμοπόλεις της Τουρκίας, όπως: Σουρ, Νουσαϊμπίν, Ιμπν Ομάρ και Σιλόπι.

Επίθεση του τουρκικού στρατού στην πόλη Σιρνάκ

Τότε ήμουν δημοσιογράφος, και πήγαινα σε αυτές τις πόλεις και είδα τις μάχες από κοντά. Το PKK ήθελε να διαχωρίσει αυτές τις περιοχές από την Τουρκία και να τις προσθέσει στο κράτος που ήλπιζε να δημιουργήσει στη Συρία.

Έγιναν βίαιες συγκρούσεις σε αυτές τις περιοχές και υπήρξαν μεγάλες καταστροφές και απώλειες. Ωστόσο, αυτές οι περιοχές εκκαθαρίστηκαν από το PKK και όλα τα κτίρια που καταστράφηκαν (από τον τουρκικό στρατό) ξαναχτίστηκαν.

Αυτές οι ενέργειες του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν προκάλεσαν μια τεράστια αρνητική αντίδραση από τον κουρδικό λαό και το κόμμα δεν μπόρεσε να πραγματοποιήσει ενέργειες εντός της Τουρκίας.

Από τον βομβαρδισμό του τουρκικού στρατού στην πόλη Τζίζρε της ανατολικής Τουρκίας

Η Τουρκία αντιτάχθηκε επίσης σθεναρά στην ίδρυση κράτους του PKK στη Συρία και διεξήγαγε στρατιωτικές επιχειρήσεις εκτός της χώρας.

Αυτό που συμβαίνει στη Συρία δεν είναι σφαγές εναντίον αμάχων, όπως ισχυρίστηκε ο Νετανιάχου, αλλά μάλλον αγώνας ενάντια σε μια ένοπλη τρομοκρατική οργάνωση που προσπαθεί να καταλάβει το τουρκικό έδαφος.

Δεν υπάρχει σύγκριση μεταξύ της Παλαιστίνης και του κουρδικού ζητήματος

Τα κουρδικά αυτονομιστικά, μαρξιστικά και αριστερά κινήματα έχουν ένα κόμπλεξ απέναντι στο Παλαιστινιακό ζήτημα.

 Επικρίνουν: «Γιατί όλοι υποστηρίζουν την παλαιστινιακή υπόθεση στον ισλαμικό κόσμο, ενώ κανείς δεν υποστηρίζει το κουρδικό κίνημα;»

Λένε επίσης: «Εσείς υπερασπίζεστε το δικαίωμα των Παλαιστινίων σε ένα ανεξάρτητο κράτος, οπότε γιατί δεν υπερασπίζεστε το δικαίωμα των Κούρδων σε ένα κράτος;»

Είναι παρόμοια τα δύο πράγματα;

Η Παλαιστίνη δεν είναι το όνομα μιας εθνικής ταυτότητας, αλλά μάλλον το όνομα μιας περιοχής στην οποία περιλαμβάνεται η Ιερουσαλήμ, και είναι καθήκον όλων των Μουσουλμάνων: Κούρδων, Αράβων και Τούρκων, να υπερασπιστούν την ανεξαρτησία της Ιερουσαλήμ.

Στην πραγματικότητα, σχεδόν όλοι οι θρησκευόμενοι Κούρδοι, ακόμα κι αν δεν είναι αριστεροί, υπερασπίζονται και υποστηρίζουν την παλαιστινιακή υπόθεση.

Είναι μεγάλο λάθος για τα κουρδικά αυτονομιστικά κινήματα να αυτοπροσδιορίζονται ή να μετρούν τους εαυτούς τους με τους Παλαιστίνιους.

 Οι Παλαιστίνιοι μάχονται για να ανακτήσουν τα κατεχόμενα εδάφη τους, ενώ οργανώσεις όπως το Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν, οι Μονάδες Προστασίας του Λαού, η Ένωση Κοινοτήτων του Κουρδιστάν και το Κόμμα Ελεύθερης Ζωής του Κουρδιστάν – διαφορετικά ονόματα αλλά αντιπροσωπεύουν τον ίδιο στόχο – προσπαθούν να καταλάβουν … Ή να αποσχίσουν εδάφη άλλων χωρών.

Η Παλαιστίνη είναι ένα κράτος αναγνωρισμένο από τα Ηνωμένα Έθνη και αναφέρεται στις διεθνείς συμφωνίες, και το Ισραήλ έχει καταλάβει τα εδάφη του.

Στην Τουρκία, η πλειοψηφία των Κούρδων αντιτίθεται σθεναρά στην ίδρυση ενός ξεχωριστού κουρδικού κράτους (?).

Το Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν και οι Μονάδες Προστασίας του Λαού (YPG) προκάλεσαν το θάνατο χιλιάδων ανθρώπων στην προσπάθειά τους να δημιουργήσουν ένα κράτος του Κουρδιστάν, καταλαμβάνοντας εδάφη από 4 χώρες: (Τουρκία, Συρία, Ιράκ) και Ιράν).

Το Ισραήλ είναι μια από τις κύριες ρίζες του κουρδικού προβλήματος

Αν τώρα ρωτήσετε οποιονδήποτε υποστηρικτή του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK) που διεξάγει ένοπλες ενέργειες κατά της Τουρκίας: «Γιατί υποστηρίζετε την οργάνωση;», αυτός ή αυτή μπορεί να απαριθμήσει μερικούς στη λίστα που υπάρχει εδώ και 25 χρόνια.

Αυτοί οι λόγοι δεν δικαιολογούνται πλέον για άμυνα με όπλα. Ωστόσο; Το PKK συνεχίζει τις ένοπλες επιθέσεις του.

Αυτό που είναι ουσιαστικό είναι ότι κάθε εθνικό έθνος πρέπει να έχει ένα δημοκρατικό κράτος στο οποίο θα μπορεί να ζει ελεύθερα τη γλώσσα, τον πολιτισμό και τις παραδόσεις του.

 Και σήμερα; Το Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν, οι Μονάδες Προστασίας του Λαού κ.λπ. έχουν γίνει ένοπλες οργανώσεις που υποστηρίζονται από τις Ηνωμένες Πολιτείες και εκπαιδεύονται από το Ισραήλ και έχουν μετατραπεί σε μισθοφόρους. Τα ανώτατα στελέχη της δεν είναι πλέον Κούρδοι.

Την προηγούμενη εβδομάδα, το Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν επιτέθηκε σε τουρκικές βάσεις στο βόρειο Ιράκ και μαρτύρησε 12 (Τούρκους) στρατιώτες.

 Ο λόγος για αυτό είναι επίσης η ισχυρή υποστήριξη της Τουρκίας για την παλαιστινιακή υπόθεση, και ο Νετανιάχου δεν έκανε αυτές τις δηλώσεις μάταια, και το Ισραήλ είναι ένα από τα μέρη στο κουρδικό πρόβλημα και το χρησιμοποιεί ως κάρτα πίεσης στην Τουρκία, το Ιράν, το Ιράκ και τη Συρία.

Έτσι, θα συνεχίσουν να χρησιμοποιούν αυτή την κάρτα την επόμενη περίοδο και αν PKK επιτεθεί σε οποιαδήποτε χώρα οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ πρέπει να λογοδοτήσουν, καταλήγει το δημοσίευμα.

—

The Hellenic Information Team

Επιτρέπεται η αναδημοσίευση μόνον με αναφορά  της ενεργής

ηλεκτρονικής διεύθυνσης  του ιστολογίου παραγωγής.