Δημοσιεύματα και άρθρα στα ισπανικά μέσα ενημέρωσης (όπως η El Confidencial) προειδοποιούν πρόσφατα ότι το Μαρόκο εξοπλίζεται με σύγχρονα ισραηλινά οπλικά συστήματα ικανά να χτυπήσουν την καρδιά της ισπανικής επικράτειας.
Τα παράπονα των ισπανικών μέσων ενημέρωσης δεν έπεσαν στο κενό και η ισπανική κυβέρνηση έσπευσε να μετακινήσει προηγμένα συστήματα αεράμυνας στα νότια της χώρας για να αποτρέψει οποιαδήποτε ζημιά που θα μπορούσε να προέλθει από τη μαροκινή κατεύθυνση.
Αυτές οι αναφορές καταδεικνύουν μια στενότερη στρατιωτική και τεχνολογική συμμαχία μεταξύ Ισραήλ και Μαρόκου, παράλληλα με την ιδιαίτερα οξεία διπλωματική κρίση μεταξύ Ιερουσαλήμ και Μαδρίτης.
Η στρατιωτική συμμαχία μεταξύ Ισραήλ και Μαρόκου
Από την υπογραφή των Συμφωνιών του Αβραάμ και την εγκαθίδρυση επίσημων σχέσεων, το Μαρόκο έχει γίνει ένας από τους μεγαλύτερους και σημαντικότερους πελάτες όπλων του Ισραήλ.
Το Ισραήλ παρέχει στο Μαρόκο εξαιρετικά προηγμένα αμυντικά και επιθετικά συστήματα, μερικά από τα οποία αλλάζουν την περιφερειακή ισορροπία δυνάμεων στη Βόρεια Αφρική και το Στενό του Γιβραλτάρ.
Στο πλαίσιο των γιγαντιαίων συμφωνιών, το Μαρόκο αγόρασε προηγμένα τακτικά και στρατηγικά όπλα από ισραηλινές εταιρείες (όπως η Elbit Systems):
Συστήματα πυραύλων PULS: Το Μαρόκο έχει αποκτήσει προηγμένους εκτοξευτές πυραύλων ικανούς να χτυπούν στόχους με μεγάλη ακρίβεια σε αποστάσεις δεκάδων και εκατοντάδων χιλιομέτρων.
Πυροβόλα ATMOS: αυτοκινούμενα συστήματα πυροβολικού 155 mm.
Μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones) και αεροσκάφη αυτοκτονίας: μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα για επιθέσεις και συλλογή πληροφοριών.
Γιατί αυτό θέτει την Ισπανία σε εμβέλεια;
Η στενή γεωγραφική απόσταση μεταξύ του Μαρόκου και της νότιας Ισπανίας (μόνο περίπου 14 χιλιόμετρα κατά μήκος του Πορθμού του Γιβραλτάρ), μαζί με την ύπαρξη των ισπανικών θυλάκων στη Βόρεια Αφρική (Θέουτα και Μελίγια) επί των οποίων το Μαρόκο έχει ιστορικές εδαφικές διεκδικήσεις, καθιστά οποιαδήποτε προηγμένα όπλα μεγάλου βεληνεκούς που αποκτά το Μαρόκο ικανά να καλύψουν εύκολα τη νότια Ισπανία και την «καρδιά» της.
Η διπλωματική ρήξη και το ισπανικό εμπάργκο
Η ειρωνεία της ιστορίας είναι ότι η Ισπανία, υπό την ηγεσία του πρωθυπουργού Πέδρο Σάντσεθ, ακολουθεί μια έντονα αντιισραηλινή πολιτική.
Η Ισπανία έχει αναγνωρίσει ένα παλαιστινιακό κράτος, έχει κατηγορήσει το Ισραήλ για «γενοκτονία» στη Γάζα και έχει επιβάλει πλήρες εμπάργκο όπλων στο Ισραήλ (συμπεριλαμβανομένης της ακύρωσης τεράστιων συμφωνιών για την αγορά πυραύλων Spike και εκτοξευτών πυραύλων από ισραηλινές εταιρείες).
Ως αποτέλεσμα, έχει προκύψει μια κατάσταση στην οποία η Ισπανία αποφάσισε να μποϊκοτάρει την ισραηλινή τεχνολογία και να μην την αγοράσει για τον στρατό της, ενώ ο γείτονάς της και αποσταθεροποιητής στα νότια, το Μαρόκο, εξοπλίζεται με τα ίδια ακριβώς ισραηλινά συστήματα.
Η απάντηση της Ισπανίας
Η ισπανική απάντηση συνίσταται σε στρατιωτική πίεση, παράλληλα με εξαιρετικές πολιτικές κατηγορίες:
Βαθιά ανησυχία στο αμυντικό κατεστημένο
Δημοσιεύματα και άρθρα στα ισπανικά μέσα ενημέρωσης (όπως η El Confidencial ) έχουν συχνά εκφράσει «ανησυχία» ότι το Μαρόκο επιτυγχάνει τεχνολογική και υλική υπεροχή στην περιοχή του Γιβραλτάρ.
Το ισπανικό Υπουργείο Άμυνας έχει μάλιστα αναγκαστεί να αναπτύξει αμυντικά συστήματα κατά των UAV στα χωρικά του ύδατα για να αντιμετωπίσει τις νέες μαροκινές δυνατότητες.
Πρωτοφανείς κατηγορίες εναντίον του Ισραήλ
Η κορύφωση ήρθε μετά από μια σοβαρή μεταναστευτική κρίση στον θύλακα της Θέουτα, κατά την οποία δεκάδες χιλιάδες Μαροκινοί μετανάστες διέσχισαν τα σύνορα και εισήλθαν στην Ισπανία.
Ο Ισπανός πρωθυπουργός Σάντσες προσπάθησε να απαλλάξει το Μαρόκο από τις ευθύνες και κατηγόρησε δημόσια τα ισραηλινά και ρωσικά δίκτυα πληροφοριών ότι τροφοδότησαν σκόπιμα την κρίση προκειμένου να βλάψουν την Ισπανία για τις πολιτικές της θέσεις.
Η κατάρρευση του αφηγήματος του Σάντσεθ
Οι ισχυρισμοί του Σάντσες κατά του Ισραήλ υπέστησαν μοιραίο πλήγμα μετά τη διαρροή επίσημης έκθεσης των ισπανικών αστυνομικών υπηρεσιών στο δικαστήριο, η οποία ανέφερε κατηγορηματικά ότι οι ίδιες οι μαροκινές αρχές ήταν αυτές που διαχειρίστηκαν, διηύθυναν και σχεδίασαν τη μαζική διέλευση των συνόρων ως μέρος πολιτικής και εδαφικής πίεσης στην Ισπανία – και όχι ως ισραηλινή προπαγανδιστική εκστρατεία.
Το Ισραήλ αντέδρασε οργισμένα στις αρχικές κατηγορίες του Σάντσες, αποκαλώντας τες «κατάφωρο ψέμα».
Nziv.net
—
About the Author
Discover more from Echedoros.blog
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
