… Αλλά με την παραγωγή παπαρούνας στην Τουρκία!
O Χένρι Κίσινγκερ και ο Πρόεδρος Νίξον
Το νέο στοιχείο που προβλήθηκε αυτές τις μέρες με το νέο βιβλίο «Ένοχος» των Μ. Ιγνατίου και Κ. Βενιζέλου (‘‘Φιλελεύθερος’’, 21.7.2026), για μια επιστολή – φάντασμα του Προέδρου Νίξον υποτίθεται με «σκληρή γλώσσα προς τον Ετζεβίτ να μην προχωρούσε με την εισβολή», που θα παραδιδόταν στον Τούρκο Πρωθυπουργό Μπ. Ετζεβίτ στις 19 Ιουλίου 1974 από δύο Αμερικανούς διπλωμάτες και δεν παραδόθηκε και μπορούσε να σταματούσε την τουρκική εισβολή, δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Σύμφωνα με έγγραφο του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, 13.8.1974, αλλιώς είχαν τα πράγματα (Οι δύο διπλωμάτες ήταν ο William Butts Macomber Jr, πέθανε 19.11.2003, και ο James William Spain, πέθανε 2.1.2008).
«Η επιστολή Νίξον που μπορούσε να σταματήσει την εισβολή: Γιατί δεν παραδόθηκε ποτέ στον Ετζεβίτ; Νέα στοιχεία για τον βρόμικο ρόλο Κίσινγκερ».
Η συγκεκριμένη επιστολή (σ.σ. που δεν βρέθηκε πουθενά μέχρι σήμερα), στην πραγματικότητα σχετιζόταν με την παραγωγή της παπαρούνας στην Τουρκία και, ακριβώς, ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ήταν που δεν παραδόθηκε και όχι ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ. Αυτό εξηγείται με επίσημο έγγραφο του Στέιτ Ντιπάρτμεντ.
Η εξήγηση λοιπόν βρίσκεται στο επίσημο αμερικανικό έγγραφο πρακτικών αρ.129, ημερομηνίας 13.8.1974, από τον ίδιο τον Χένρι Κίσινγκερ. Ο οποίος είπε στον νέο Πρόεδρο Φορντ: «Θέλω να αναφέρω το θέμα της τουρκικής παπαρούνας (poppy – ηρωίνης). Ο Πρόεδρος Νίξον υπέγραψε μια επιστολή προς τον Ετζεβίτ, την οποία, λόγω της Κύπρου, ακόμα δεν παραδώσαμε. Μπορούμε να ξανακάνουμε την επιστολή για τη δική σας υπογραφή, ή μπορώ να την στείλω εγώ. Νομίζω η όλη υπόθεση της παπαρούνας είναι χαμένη…».
https://history.state.gov/historicaldocuments/frus1969-76v30/d129
Το έγγραφο του Στέιτ Ντιπάρτμεντ αρ.129 Memorandum of Conversation (πρακτικά συνομιλίας) μεταξύ του Προέδρου Gerald Ford, του Δρος Henry Kissinger, του Υπουργού Εξωτερικών και Βοηθού του Προέδρου για Θέματα Εθνικής Ασφαλείας, και του Major General Brent Scowcroft, χρησιμοποίησα και στο άρθρο μου «Επικήδειος» στον Χένρι Κίσινγκερ από τα βρετανικά αρχεία», στη «Σημερινή», 12.12.2023, στην ομογενειακή «Ελευθερία», 7.12.2023, και στην ελλαδική ιστοσελίδα «Onisilos.gr, 10.12.2023, με φωτοτυπίες εγγράφων που αναρτήθηκαν και σε πολλές άλλες ιστοσελίδες.
Το είχα χρησιμοποιήσει για να εξηγήσω πόσο λανθασμένος, επιπόλαιος και ανιστόρητος είναι και ο λανθασμένος μονομερής ισχυρισμός ότι ο Κίσινγκερ υποστήριζε οι Τούρκοι να πάρουν το 1/3 της Κύπρου. Δίχως να λαμβάνεται υπόψη πότε το είπε και υπό ποίες συνθήκες. Και όταν πρώτοι το είχαν αποφασίσει οι Βρετανοί, τεκμηριωμένα και αδιαμφισβήτητα από τις 17 Ιουλίου 1974, με τις συνεννοήσεις των με τον Ετζεβίτ στο Λονδίνο και το είπαν εμπιστευτικά στους Αυστραλούς στις 20 Ιουλίου 1974, και όχι ο Κίσινγκερ που το είπε στις 13.8.1974, σε συνομιλία με τον Πρόεδρο Φορντ, συζητώντας πόσο στραβά είχαν δουλέψει οι Βρετανοί στη Γενεύη ΙΙ, όταν τα είχαν πια τελειώσει όλα (οι Βρετανοί) με τον Υπ. Εξωτερικών και Κοινοπολιτείας Τζέιμς Κάλαχαν στο τιμόνι, όπως ακριβώς ήθελαν για να προχωρούσε η εισβολή…
https://www.eleftheria.co.uk/pdf/127202382657Eleftheria_1186.pdf
Βλέπε και άρθρο «Σημερινή», 19.7.2026, Μέρος Α’ «Ημερολογιακά τραγικός Ιούλιος και Αύγουστος 1974»
https://simerini.sigmalive.com/article/2026/7/19/emerologiaka-tragikos-ioulios-kai-augoustos-1974
Έντονα ενοχλημένος ο Νίξον με τους Τούρκους
Ο Πρόεδρος Richard Nixon τις μέρες εκείνες ήταν έντονα θυμωμένος με τους Τούρκους, οι οποίοι αρχικά είχαν συμφωνήσει να απαγορεύσουν την καλλιέργεια της παπαρούνας και μετά άλλαξαν ιδέα (Ο R. Nixon παραιτήθηκε στις 8.8.1974, όταν Πρόεδρος ανέλαβε στις 9.8.1974 ο G. Ford).
1 Ιουλίου 1971 – «The New York Times», «Nixon Says Turks Agree To Ban the Opium Poppy» (O Νίξον λέγει οι Τούρκοι συμφώνησαν να απαγορεύσουν την παπαρούνα ηρωίνης). Του John Berbers.
2 Ιουλίου 1974 – 18 μέρες πριν από την τουρκική εισβολή της 20ής Ιουλίου 1974 – «The New York Times». «U.S. Tries to Avoid Showdown With Turks on Poppies» (Οι ΗΠΑ προσπαθούν να αποφύγουν τον τσακωμό με τους Τούρκους για τις παπαρούνες).
Macomber
Αναλυτικό το τηλεγράφημα 204 από την αμερικανική πρεσβεία στην Τουρκία προς το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, από τον τότε πρέσβη Macomber και η έντονη συζήτηση/διαφωνία του με τον Ετζεβίτ, διάρκειας μίας ώρας, για την απόφαση της Τουρκίας να ξεκινήσει ξανά την παραγωγή της παπαρούνας. Εν τη παρουσία και του διπλωμάτη Spain.
https://history.state.gov/historicaldocuments/frus1969-76v30/d204
Πώς βρέθηκε
Τώρα, πώς βγήκε στην επιφάνεια η επιστολή – φάντασμα Νίξον προς Ετζεβίτ. Πολύ εύκολα βρήκαμε στο διαδίκτυο την ανάρτηση (7.6.2021) του κ. Σπύρου Κατσούλα, στρατηγικού ιστορικού, ο οποίος, με υποστήριξη του Fulbright Foundation στην Ελλάδα, έκανε έρευνα στο Πανεπιστήμιο της Βοστώνης τον χειμώνα μεταξύ 2018 και 2019 με θέμα τη διπλωματική ιστορία. Και ο οποίος αναφέρεται στην επιστολή Νίξον προς Ετζεβίτ, ότι αυτή δεν έφθασε ποτέ στα χέρια του Ετζεβίτ και κανένας δεν άκουσε γι’ αυτή, και γράφει όλα όσα αναφέρονται και στον «Φιλελεύθερο», 21.7.2026, αλλά ασχολείται με αυτήν βασισμένος στο τι αποκάλυψε ο διπλωμάτης Spain, σε βιβλία του. Δεν αποφεύγει να κάνει και μιαν αναφορά ίσως για κάποια πιθανότητα ο διπλωμάτης Spain να σύγχυσε το περιεχόμενο άλλων μηνυμάτων προς Ετζεβίτ με εκείνη την επιστολή…
https://www.tandfonline.com/doi/full/10.1080/07075332.2021.1935293
Ολοκληρώνω – 1) Μέχρι κάποιος να βρει την εν λόγω επιστολή και να πιστοποιηθεί από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ ότι είναι γνήσια, όσα λέχθηκαν και λέγονται είναι άπιαστα λόγια (hearsay) -άνθρακας ο θησαυρός- κρατούμενο παραμένει η επίσημη αναφορά στο επίσημο έγγραφο του Στέιτ Ντιπάρτμεντ για τη δήλωση Κίσινγκερ:
«Ο Πρόεδρος Νίξον υπέγραψε μια επιστολή προς τον Ετζεβίτ, την οποία, λόγω της Κύπρου, ακόμα δεν παραδώσαμε» – «President Nixon signed a letter to Ecevit which, because of Cyprus, we have not yet delivered».
2) Τονίζω γι’ ακόμα μια φορά πόσο επικίνδυνο είναι για την ιστορία να χρησιμοποιούνται τα αμερικανικά έγγραφα μονομερώς και δίχως διασταύρωση με τα ΠΡΩΤΟΓΕΝΗ βρετανικά, καθώς το Κυπριακό δεν υπήρξε ΠΟΤΕ αμερικανικό θέμα, αλλά βρετανικό από το 1878 μέχρι σήμερα! Και ο Κίσινγκερ ακολούθησε τη βρετανική πολιτική.
Η εισβολή συμφωνήθηκε μεταξύ Βρετανών και Ετζεβίτ στις 17 Ιουλίου 1974 στο Λονδίνο, στο 10 Downing Street. Τεκμηριωμένα κα αδιαμφισβήτητα.
Το αμερικανικό έγγραφο 129, ημερ. 13.8.1974.
Το αμερικανικό έγγραφο αριθμός 204, ημερ. 2.7.1974.
Φανούλα Αργυρού – Ερευνήτρια/δημοσιογράφος
About the Author
Discover more from Echedoros.blog
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
Προσπάθεια ξεπλυματος του ΗΒ