Η βουλγαρική πόλη είναι ένα τεράστιο υπαίθριο μουσείο, που φιλοξενεί ελληνορωμαϊκά ερείπια, βυζαντινές εκκλησίες, οθωμανικά τζαμιά και αρχοντικά από την τοπική Αναγέννηση.
Η Φιλιππούπολη είναι ανάμεσα στις τέσσερις ευρωπαϊκές πόλεις που αιχμαλωτίζουν τις καρδιές των λάτρεων της ιστορίας, αλλά χωρίς τα πλήθη των τουριστών της Ρώμης και της Αθήνας, όπως σημειώνει η βουλγαρική Bgnes.
Η αμερικανική διαδικτυακή πύλη Travel Off Path πιστεύει ότι αυτές οι πόλεις είναι αδικαιολόγητα υποτιμημένες, αν και ικανοποιούν την περιέργεια των ξένων με αρχαία ερείπια και ορόσημα, με ιστορικούς ναούς, αρχαία αμφιθέατρα και αυτοκράτορες που έχτισαν ολόκληρους πολιτισμούς.
Η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Βουλγαρίας είναι ένα τεράστιο υπαίθριο μουσείο, που φιλοξενεί ελληνορωμαϊκά ερείπια, βυζαντινές εκκλησίες, οθωμανικά τζαμιά και αρχοντικά της Βουλγαρικής Εθνικής Αναγέννησης, αναφέρει η πύλη της Φιλιππούπολης.
Το ελληνικό όνομα από την αρχαιότητα, δόθηκε μετά την κατάκτησή της από τον Φίλιππο Β’ της Μακεδονίας.
Οι Σλάβοι και οι Πρωτοβούλγαροι τροποποίησαν τα ελληνικά ονόματα σε μια μορφή βολική για τη γλώσσα τους η Φιλιππούπολις έγινε Πουλπούντεβα από όπου με την πάροδο των ετών προέκυψε και το Πλοβντίβ. Όπως αποκαλείται σήμερα, σημειώνει η βουλγαρική Wikipedia.
Χτισμένη όπως η Ρώμη πάνω σε λόφους, η πόλη είναι περισσότερο γνωστή για το αρχαίο θέατρό της στην κορυφή του λόφου, με σειρές από αναπαλαιωμένα μαρμάρινα καθίσματα και μια ανακατασκευασμένη σκηνή που εξακολουθεί να χρησιμεύει ως φόντο για θεατρικές παραστάσεις και συναυλίες.
Ένα άλλο σημαντικό αξιοθέατο είναι το Ρωμαϊκό Στάδιο, κρυμμένο κάτω από τον κεντρικό δρόμο: χτίστηκε στις αρχές του 2ου αιώνα μ.Χ., κατά τη διάρκεια της βασιλείας του αυτοκράτορα Αδριανού.
Η Φιλιπούπολις έχει αγνή, ανόθευτη και εμφανώς αρχαία ιστορία: από τα ρωμαϊκά ερείπια που είναι διάσπαρτα σε όλο το ιστορικό κέντρο μέχρι την ανάβαση στο Νέμπετ Τεπέ, έναν εξέχοντα λόφο που φέρει ίχνη ενός χαλκολιθικού οικισμού και οχυρώσεις που χτίστηκαν και ξαναχτίστηκαν από Θράκες, Ρωμαίους, Βυζαντινούς και μεσαιωνικούς ηγεμόνες. Μιλάμε για χιλιάδες και χιλιάδες χρόνια ιστορίας, όλα αλληλένδετα.
Δεν πρέπει να ξαφνιάζει τον περιηγητή όταν βλέπει μαρμάρινες επιγραφές κυρίως στην ελληνική γραφή αφού αυτήν τη γλώσσα κατανοούσαν οι κάτοικοι, αλλά και τη λατινική γραφή πολύ αργότερα κατά την περίοδο της ρωμαϊκής κυριαρχίας.
—
About the Author
Discover more from Echedoros.blog
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
