
Οι τουρκικές φιλοδοξίες στην Ανατολική Μεσόγειο έχουν να αντιμετωπίσουν μια συναρπαστική συμμαχία μεταξύ Ισραήλ, Ελλάδας και Κύπρου, που μερικές φορές αναφέρεται ως «Μεσογειακό ΝΑΤΟ».
Η αντίληψη της κοινής απειλής προς την Τουρκία είναι πράγματι ο κύριος μοχλός πίσω από την αναδιαμόρφωση του γεωπολιτικού χώρου στην Ανατολική Μεσόγειο.
Η τριμερής συμμαχία μεταξύ Ισραήλ, Ελλάδας και Κύπρου έχει ενισχύσει δραματικά τους δεσμούς ασφαλείας και πολιτικής, παρέχοντας παράλληλα ένα σημαντικό αντίβαρο στις περιφερειακές επεκτατικές φιλοδοξίες της Άγκυρας.
Πίσω από αυτούς τους ισχυρισμούς κρύβονται βαθιά συμφέροντα ασφάλειας και στρατηγικά συμφέροντα, τα οποία έχουν μοιραίες επιπτώσεις στην περιφερειακή ισορροπία δυνάμεων.
Γεωπολιτική αναδιάταξη με δογματικές αλλαγές και συμφωνίες όπλων
Η Ελλάδα υπέγραψε τη μεγαλύτερη αμυντική συμφωνία στην ιστορία της με το Ισραήλ – το έργο «Αχίλλειος Ασπίδα» αξίας περίπου 3,1 δισεκατομμυρίων ευρώ (περίπου 3,6 δισεκατομμύρια δολάρια).
Στο πλαίσιο του έργου, η Ελλάδα δημιουργεί ένα ολοκληρωμένο δίκτυο αεροπορικής και πυραυλικής άμυνας βασισμένο σε προηγμένες ισραηλινές τεχνολογίες (όπως το σύστημα David’s Sling), σχεδιασμένο για την αντιμετώπιση απειλών από μη επανδρωμένα αεροσκάφη (UAV) και πυραυλικά βλήματα.
Επιπλέον, η Ελλάδα αγόρασε το πυραυλικό σύστημα πυροβολικού ακριβείας PULS της Elbit Systems από το Ισραήλ για την αντιμετώπιση της Τουρκίας στην περιοχή του Αιγαίου.
Το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας» (Mavi Vatan) της Τουρκίας

Η Άγκυρα προωθεί επιθετικά τις θαλάσσιες εδαφικές διεκδικήσεις και επεκτείνει τη στρατιωτική της παρουσία, συμπεριλαμβανομένων τεράστιων επενδύσεων στη ναυτική βάση Aksaz στη Μαρμαρίδα και την ανάπτυξη αμφίβιων πλοίων εφόδου.
Η Ελλάδα και η Κύπρος το βλέπουν αυτό ως άμεση απειλή για την κυριαρχία και τα οικονομικά τους δικαιώματα στη θάλασσα.
Η μετωπική σύγκρουση μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας
Οι σχέσεις μεταξύ Ιερουσαλήμ και Άγκυρας έχουν φτάσει σε πρωτοφανές χαμηλό επίπεδο υπό την ηγεσία του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος έχει παγώσει το εμπόριο με το Ισραήλ, υποστηρίζει ανοιχτά τη Χαμάς και ακολουθεί επιθετική πολιτική.
Επιπλέον, το Ισραήλ λαμβάνει στρατιωτική δράση για να περιορίσει τη στρατιωτική επέκταση της Τουρκίας στη Συρία (όπως οι επιθέσεις στην αεροπορική βάση Αμπού Ντουκούρ εναντίον μιας τουρκικής ανάπτυξης), γεγονός που επιδεινώνει την άμεση στρατηγική αντιπαράθεση μεταξύ τους.
Ενέργεια και συμφέροντα υποδομών
Η συμμαχία προωθεί μεγάλα έργα όπως το μεγαλύτερο υποθαλάσσιο καλώδιο ηλεκτρικής ενέργειας στον κόσμο και αγωγούς φυσικού αερίου που θα συνδέουν το Ισραήλ και την Κύπρο με την Ευρώπη μέσω Ελλάδας, κινήσεις που η Τουρκία προσπαθεί να μπλοκάρει ή να περιορίσει. Επιπλέον, εξετάζεται η δημιουργία μιας κοινής δύναμης ταχείας αντίδρασης για την προστασία αυτών των στρατηγικών υποδομών.
Η ενσωμάτωση ισραηλινής τεχνολογίας και όπλων στο ελληνοκυπριακό στρατιωτικό σύστημα μειώνει το τουρκικό αεροπορικό και ναυτικό πλεονέκτημα και αυξάνει σημαντικά το «κόστος του σφάλματος» για την Άγκυρα σε περίπτωση στρατιωτικής περιπέτειας.
Το ναυτικό και η αεροπορία του Ισραήλ και της Ελλάδας διεξάγουν τακτικά σύνθετες ναυτικές ασκήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο. Αυτές οι ασκήσεις παρέχουν άμεση αποτροπή και εκπαιδεύουν δυνάμεις για σενάρια σύγκρουσης σε αμφισβητούμενα χωρικά ύδατα.
Στρατηγικό βάθος στο Ισραήλ
Ενώ το Ισραήλ αντιμετωπίζει σύνθετες διπλωματικές πιέσεις στη διεθνή σκηνή, η αξιόπιστη στρατηγική συνεργασία με την Ελλάδα και την Κύπρο του προσφέρει σταθερό στρατηγικό βάθος, άμεση πρόσβαση στην Ευρώπη και περιφερειακή νομιμότητα.
Δεδομένου ότι η Ελλάδα και η Τουρκία είναι και οι δύο μέλη της συμμαχίας του ΝΑΤΟ, ενώ το Ισραήλ βρίσκεται εκτός αυτής, η σύσφιξη του ελληνο-ισραηλινού αμυντικού άξονα δημιουργεί οξεία εσωτερική ένταση εντός της Βορειοατλαντικής συμμαχίας και δυσκολεύει την Ουάσιγκτον να διαχειριστεί την ισορροπία δυνάμεων στη Μέση Ανατολή.
Εμπέδωση στη νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας
Η αντίληψη της κοινής απειλής δεν είναι πλέον πολιτικό σύνθημα. Έχει μεταφραστεί σε μια νέα αρχιτεκτονική ασφάλειας επί τόπου.
Ενώ μια άμεση στρατιωτική σύγκρουση πλήρους κλίμακας παραμένει ένα λιγότερο πιθανό σενάριο λόγω των καταστροφικών οικονομικών και διεθνών συνεπειών, η διαμάχη για την εξουσία, η ανταλλαγή διπλωματικών χτυπημάτων και ο ανταγωνισμός των εξοπλισμών στην Ανατολική Μεσόγειο αναμένεται να συνοδεύσουν την περιοχή με μεγάλη ένταση τα επόμενα χρόνια.
Nziv.net
—
Discover more from Echedoros.blog
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
