Βούλγαρος δημοσιογράφος ήταν «τρελός» με το συρτάκι

Χρόνος Ανάγνωσης: 3 λεπτά

Σεπτέμβριος 6, 2024. Ελλάδα, Βαλκανικό περισκόπιο.

Μετά από παρατεταμένη θεραπεία, ο σπουδαίος Βούλγαρος δημοσιογράφος Ιβάν Γκαρέλοφ μας άφησε σήμερα το πρωί. Συνάδελφοι και φίλοι του δημοσιογράφου τον θυμήθηκαν και του εξέφρασαν τον σεβασμό τους.

Ο 81χρονος δημοσιογράφος μεταφέρθηκε εσπευσμένα στο νοσοκομείο μετά από ένα σοβαρό ατύχημα δίπλα στη θάλασσα ενώ εργαζόταν για το νέο του βιβλίο.

Ο Βούλγαρος Πρόεδρος Ρούμεν Ράντεφ εξέφρασε τα συλλυπητήριά του. «Στο πρόσωπο του Ιβάν Γκαρέλοφ, σήμερα η κοινωνία μας χώρισε τους δρόμους της με μια από τις πιο αξιόλογες προσωπικότητες της βουλγαρικής δημοσιογραφίας, που μέχρι το τέλος των ημερών του υπερασπιζόταν την αλήθεια με ακεραιότητα και φώτιση», είπε ο αρχηγός του κράτους.

Γιατί το Σιρτάκι έγινε ο αγαπημένος χορός του Γκαρέλοφ

Το Σιρτάκι είναι ο αγαπημένος χορός του Ιβάν Γκαρέλοφ. Κάποιοι μάλιστα ταυτίζουν τη ζωή του με τον μοναδικό ελληνικό χορό.

Αρκετά γενέθλια γιόρτασε ο Βούλγαρος δημοσιογράφος με Έλληνες φίλους στη Θεσσαλονίκη με κρητικό κρασί. Ανάμεσα στους φίλους του ο καλλιτέχνης Μιχάλης Γαρούδης και ο συνθέτης Μίκης Θεοδωράκης.

Σύμφωνα με τον Γκαρέλοφ, αυτό που χορεύουμε συχνότερα στη χώρα μας δεν είναι το συρτάκι, αλλά το ζεϊμπέκικο, στο οποίο δεν υπάρχουν στημένα βήματα, αλλά αυτοσχεδιασμοί. Ο περίγυρος χτυπά παλαμάκια και ο χορευτής αυτοσχεδιάζει με ιδιαίτερο τρόπο από τους ήχους της παλάμης.

Αυτή ήταν η underground μουσική που κατάγεται από τα μικρασιατικά παράλια, ήρθε στη σημερινή Ελλάδα τη δεκαετία του 1920 με τους Έλληνες πρόσφυγες που εκδιώχθηκαν από τον τουρκικό στρατό.

«Παλιά, μπορούσα να παίξω με ένα γεμάτο ποτήρι στο κεφάλι μου ή με δεμένα μάτια ανάμεσα στα ποτήρια που ήταν τοποθετημένα στο έδαφος ή στο τραπέζι ανάμεσα στα ποτήρια και τα πιάτα», λέει ο Γκαρέλοφ σε μια παλιά του συνέντευξη. Τα τελευταία χρόνια όμως το στυλ του είναι αρκετά χαλαρό.

Ο Γκαρέλοφ σώζει ένα Παλαιστίνιο αγόρι από τον πόλεμο στο Λίβανο

Το 1979, ο Ιβάν Γκαρέλοφ κάλυψε τον εμφύλιο πόλεμο του Λιβάνου στη Βηρυτό. Εκεί συνάντησε τον Αχμέντ και τον κάλεσε να έρθει στη Βουλγαρία, όπου θα μπορούσε να πραγματοποιήσει το όνειρό του να γίνει γιατρός.

Ο Ιβάν Γκαρέλοφ φροντίζει το αγόρι σαν δικό του παιδί. Ο Αχμέτ αποφοίτησε από την ιατρική και απέκτησε διαβατήριο Βούλγαρου πολίτη. Στη συνέχεια επέστρεψε στην πατρίδα του, απέκτησε τη δική του οικογένεια και τρία παιδιά.

Αργότερα, ο Δρ. Αχμέντ Μελιγή ήρθε ξανά σε εμάς λόγω του τελευταίου πολέμου στο Νότιο Λίβανο. Ο Γκαρέλοφ τον βοηθά και πάλι να εγκατασταθεί στο χωριό Στάρτσεβο, στο Ζλατογκράνσκο. Εκεί ο Αχμέντ άρχισε να εργάζεται ως προσωπικός γιατρός.

Λόγω της σκληρής ζωής που είχε, ο γιατρός Μελιγή αρρώστησε βαριά. Επίσης νοσηλεύτηκε σε νοσοκομείο της Φιλιππούπολης. Πέθανε τον Μάρτιο του 2018. Κατόπιν αιτήματος της συζύγου του, κηδεύτηκε στη Βηρυτό.

Ο Γκαρέλοφ πήρε πολύ σκληρά τον θάνατο του θετού γιου του. Λέει ότι ο Αχμέντ πέρασε εξαιρετικές δυσκολίες – έζησε σε ένα στρατόπεδο για έξι μήνες, τελικά χωρίς φαγητό και έπρεπε να φάει ακόμη και αρουραίους για να επιβιώσει, σύμφωνα με τη βουλγαρική ‘marica’.

—

Αποκλειστικά στο ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ

Ακολουθείστε στο Χ το @Valkaniko