Χρόνος Ανάγνωσης: 3 λεπτά

Ο Αντρέι Μαρτιάνοφ, ένας εξέχων Ρώσος στρατιωτικός αναλυτής, πρότεινε μια σειρά από σημαντικές ιδέες σχετικά με τον αμερικανοϊσραηλινό πόλεμο εναντίον του Ιράν και, ειδικότερα, αξιολόγησε τις στρατιωτικές δυνατότητες των εμπλεκόμενων μερών σε αυτόν τον πόλεμο.

Ο στρατιωτικός εμπειρογνώμονας, πρώην αξιωματικός του Σοβιετικού Ναυτικού, επικεντρώθηκε σε ένα κομβικό σημείο που αφορά την αδυναμία του αμερικανοϊσραηλινού συστήματος αεράμυνας.

Τόνισε επανειλημμένα, μέσω δηλώσεων και βίντεο, ότι αυτά τα συστήματα δεν είναι τόσο αποτελεσματικά όσο έχουν προωθηθεί.

 Επεσήμανε ότι το Ιράν έχει καταφέρει να αποκαλύψει τα κενά σε αυτά τα αμυντικά συστήματα, ειδικά μέσω της χρήσης των drones αυτοκτονίας Shahed, τα οποία θέτουν τις αμερικανικές και ισραηλινές δυνάμεις σε μια δαπανηρή αμυντική θέση, καθώς αναγκάζονται να χρησιμοποιούν ακριβά συστήματα για την αντιμετώπιση των drones χαμηλού κόστους, μια εξίσωση που είναι αναποτελεσματική στρατιωτικά και οικονομικά.

Ο στρατιωτικός εμπειρογνώμονας επεσήμανε επίσης τις απώλειες που υπέστησαν ζωτικές αμερικανικές υποδομές, συμπεριλαμβανομένου του ραντάρ έγκαιρης προειδοποίησης στο Κατάρ, του ναυτικού ραντάρ στο Μπαχρέιν και του ραντάρ του αμυντικού συστήματος THAAD, λαμβάνοντας υπόψη ότι αυτές οι απώλειες αντικατοπτρίζουν μια άνευ προηγουμένου ευθραυστότητα στο αμερικανικό αμυντικό σύστημα στην περιοχή.

Ο Μαρτιάνοφ πιστεύει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ έχουν υπολογίσει λανθασμένα τις στρατιωτικές δυνατότητες του Ιράν, υποστηρίζοντας ότι η Τεχεράνη είναι ικανή να χτυπήσει αποτελεσματικά ζωτικούς στόχους, συμπεριλαμβανομένων των στρατιωτικών εγκαταστάσεων των ΗΠΑ σε όλη τη Μέση Ανατολή.

Προειδοποίησε επίσης για την πιθανότητα κλιμάκωσης της σύγκρουσης, με σοβαρές επιπτώσεις για τη σταθερότητα ολόκληρης της περιοχής, οδηγώντας ενδεχομένως σε διαταραχές στον εφοδιασμό με πετρέλαιο και σε μια άνευ προηγουμένου αύξηση των εντάσεων.

Η ενίσχυση της Τουρκίας μέσω του Ισλάμ

Ο πρώην Σοβιετικός αξιωματικός του ναυτικού εξέφρασε την πεποίθησή του ότι η τρέχουσα σύγκρουση θα μπορούσε να οδηγήσει σε αναδιαμόρφωση της αρχιτεκτονικής ασφαλείας στη Μέση Ανατολή, σημειώνοντας ότι οι πολιτικές που ακολουθούν το Ισραήλ και οι Ηνωμένες Πολιτείες υπονομεύουν την εμπιστοσύνη των αραβικών κρατών στην Ουάσιγκτον ως εγγυητή της ασφάλειας, κάτι που μπορεί να ανοίξει το δρόμο για τη δημιουργία νέων συμμαχιών στην περιοχή και ίσως να ενισχύσει τον ρόλο της Τουρκίας, η οποία μπορεί να επιδιώξει να γίνει κέντρο ενοποίησης του ισλαμικού κόσμου, ιδίως υπό το πρίσμα της πιθανής μείωσης της ιρανικής επιρροής.

Σχολιάζοντας τα κίνητρα και των δύο πλευρών, ο ειδικός επέκρινε έντονα την αμερικανο-ισραηλινή στρατηγική, περιγράφοντάς την ως καθοδηγούμενη από απελπισία ή μη στρατηγικούς παράγοντες, παρά από ένα σαφές όραμα ή προκαθορισμένους στόχους.

Κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ είχαν ήδη χάσει αυτήν την αντιπαράθεση, καθώς ούτε η αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν ούτε οποιαδήποτε μορφή παράδοσης είχε επιτευχθεί.

 Χαρακτήρισε την αμερικανική περιφερειακή στρατηγική ως ανώριμη, ακόμη και «επιπέδου νηπιαγωγείου», ενώ τα ισραηλινά σχέδια, είπε, είχαν «αποτύχει παταγωδώς», ειδικά δεδομένης της στόχευσης του Τελ Αβίβ και των αμερικανικών βάσεων στον Κόλπο.

Ο Μαρτιάνοφ, ο οποίος είναι επίσης συγγραφέας του σημαντικού βιβλίου «Ο Τελευταίος Πόλεμος της Αμερικής», τόνισε ότι το Ιράν είναι θεμελιωδώς διαφορετικό από οποιαδήποτε άλλη χώρα που έχουν αντιμετωπίσει οι Ηνωμένες Πολιτείες σε προηγούμενους πολέμους τους, συμπεριλαμβανομένου του Ιράκ.

Περιέγραψε το Ιράν ως έναν πραγματικό στρατιωτικό γίγαντα με τρομερές αμυντικές ικανότητες, καθιστώντας ανακριβείς τις συγκρίσεις με οποιονδήποτε προηγούμενο αντίπαλο.

Από την άλλη πλευρά, επεσήμανε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες υποφέρουν από έλλειψη βιομηχανικής ικανότητας και αποθεμάτων πυρομαχικών που είναι απαραίτητα για τη διεξαγωγή ενός μακροπρόθεσμου πολέμου, και έκανε μια εντυπωσιακή σύγκριση μεταξύ των αμερικανικών και των ρωσικών παραγωγικών δυνατοτήτων, τονίζοντας ότι οι αμερικανικές αμυντικές βιομηχανίες δεν μπορούν να παράγουν σε είκοσι χρόνια όσα μπορεί να παράγει η Ρωσία σε πυρομαχικά ακριβείας σε μόλις τέσσερα χρόνια.

Ο ειδικός επεσήμανε επίσης ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες ενδέχεται να αντιμετωπίσουν εξάντληση των κύριων όπλων αντιπαράθεσης, όπως ακριβώς συνέβη περίπου την πεντηκοστή ημέρα του βομβαρδισμού της Σερβίας το 1999.

Σε σχετικό πλαίσιο, αναφέρθηκε στην κατάσταση των αμερικανικών αεροπλανοφόρων και των συνοδευτικών πλοίων τους, σημειώνοντας ότι πλέον αναγκάζονται να μείνουν μακριά από την εμβέλεια των ιρανικών πυραύλων κατά πλοίων, γεγονός που περιορίζει την αποτελεσματικότητά τους και μειώνει το περιθώριο ελιγμών τους.

Ο Μαρτιάνοφ ολοκλήρωσε την ανάλυσή του με ένα ειλικρινές σχόλιο ότι ο αμερικανικός στρατός δεν έχει συνηθίσει να υφίσταται απώλειες ή να αντιμετωπίζει έναν αποφασισμένο και σχεδόν ισότιμο αντίπαλο, λαμβάνοντας υπόψη ότι οποιαδήποτε χερσαία περιπέτεια εναντίον του Ιράν θα μπορούσε να οδηγήσει σε εσωτερική κατάρρευση του ίδιου του πολιτικού συστήματος των ΗΠΑ.

(Ρωσικά μέσα ενημέρωσης)

—

Echedoros.blog