Χρόνος Ανάγνωσης: 3 λεπτά

Σε έναν σύγχρονο πόλεμο, ο πρώτος στόχος δεν είναι απαραίτητα το αεροπλάνο. Είναι ο διάδρομος προσγείωσης/απογείωσης.

Οι Φινλανδοί το γνωρίζουν αυτό καλά, έχοντας εκπαιδεύσει τους πιλότους τους για δεκαετίες να επιχειρούν μακριά από τις κύριες βάσεις τους, χρησιμοποιώντας προετοιμασμένα τμήματα δρόμων ως διαδρόμους έκτακτης ανάγκης.

Το μαθαίνει επίσης αυτό το ΝΑΤΟ, μετά την ουκρανική εμπειρία και μετά από χρόνια κατά τα οποία η δυτική αεροπορική υπεροχή συχνά θεωρούνταν δεδομένη.

 Η Ιταλική Πολεμική Αεροπορία το έχει πλέον αποδείξει, φέρνοντας τα F-35B της στην άσκηση Imminent Field 26 στη Φινλανδία.

Η άσκηση, που διοργανώνεται από την Αεροπορική Πτέρυγα Satakunta, λαμβάνει χώρα (από 18 έως 22 Μαΐου) στην περιοχή Jokioinen, κατά μήκος της εθνικής οδού 2. 

Σύμφωνα με την Φινλανδική Πολεμική Αεροπορία, η άσκηση χρησιμεύει στην εκπαίδευση στη χρήση οδικών βάσεων, με F/A-18 Hornet, άλλα φινλανδικά αεροσκάφη και, για πρώτη φορά , ιταλικά F-35B.

Μια αλλαγή νοοτροπίας

Το F-35B, στην έκδοση σύντομης απογείωσης και κάθετης προσγείωσης, σχεδιάστηκε για να επιχειρεί εκεί όπου ένα συμβατικό μαχητικό θα ήταν πιο δύσκολο: σε μικρούς διαδρόμους, αυστηρές υποδομές, ναυτικές μονάδες και προωθημένες βάσεις.

Στο Jokioinen, τα ιταλικά F-35B πραγματοποιούν σύντομες επιχειρήσεις απογείωσης και προσγείωσης από την οδική βάση, με ανάπτυξη από την αεροπορική βάση Pirkkala, έδρα της αεροπορικής πτέρυγας Satakunta.

Η Φινλανδία προσφέρει το ιδανικό έδαφος για αυτό το είδος εκπαίδευσης.

Το δόγμα της πηγάζει από μια (ιστορική) βάναυση παρατήρηση: σε περίπτωση σύγκρουσης υψηλής έντασης, οι μεγάλες αεροπορικές βάσεις θα είναι μεταξύ των πρώτων στόχων.

Βαλλιστικοί πύραυλοι, πύραυλοι κρουζ, μη επανδρωμένα αεροσκάφη, δολιοφθορές, δορυφορική αναγνώριση και κυβερνοεπιθέσεις αποδυναμώνουν ολοένα και περισσότερο το κλασικό μοντέλο της μεγάλης, οργανωμένης βάσης, γεμάτης αεροσκάφη, καύσιμα, πυρομαχικά και προσωπικό.

Με άλλα λόγια: ο τέλειος διάδρομος είναι επίσης ο τέλειος στόχος.

Εξ ου και η έννοια της διασποράς.

 Μετακίνηση των αεροπλάνων. Απόκρυψη της εφοδιαστικής. Μείωση της προβλεψιμότητας. Μετατροπή ενός τμήματος δρόμου, για λίγες ώρες, σε αεροπορική βάση. Προσγείωση, ανεφοδιασμός με καύσιμα, επανεξοπλισμός και απογείωση ενός αεροσκάφους πριν ο εχθρός προλάβει να το εντοπίσει και να του επιτεθεί.

Αυτή είναι η λογική της Ευέλικτης Μάχης (ACE), της ιδέας του ΝΑΤΟ που στοχεύει να καταστήσει τις αεροπορικές δυνάμεις λιγότερο εξαρτημένες από λίγες κρίσιμες υποδομές.

Η Φινλανδική Πολεμική Αεροπορία δηλώνει ρητά ότι η συμμετοχή της Ιταλίας στο Imminent Field 26 εμπίπτει ακριβώς στο πεδίο της εκπαίδευσης για την ιδέα της ACE , με επιχειρήσεις διασκορπισμένες από συμμαχικές βάσεις ή οδικές βάσεις.

Για την Ιταλία η πολιτική και στρατιωτική αξία είναι αξιοσημείωτη

Η πραγματική χρησιμότητα του εξαρτήματος F-35B έχει συζητηθεί εδώ και χρόνια, συχνά περιορίζεται στη δημόσια συζήτηση σε ένα ζήτημα κόστους, αντιπαλότητας μεταξύ των ενόπλων δυνάμεων ή ανάπτυξης με βάση αεροπλανοφόρα.

Η άσκηση στη Φινλανδία αφηγείται μια διαφορετική ιστορία: το αεροσκάφος STOVL δεν προορίζεται μόνο για επιχειρήσεις από αεροπλανοφόρο ή αμφίβια μονάδα.

Χρησιμεύει επίσης για να επιβιώνει όταν οι παραδοσιακές βάσεις δεν είναι πλέον ασφαλείς.

 Υπό αυτή την έννοια, το Jokioinen δεν αποτελεί αεροναυτική περιέργεια . Είναι ένα μήνυμα…

Το μήνυμα προς τους συμμάχους είναι ότι η Ιταλία αρχίζει να σκέφτεται με όρους που συνάδουν περισσότερο με τον πόλεμο υψηλής έντασης.

Το μήνυμα προς τους αντιπάλους είναι ότι η επίθεση σε μια βάση δεν είναι απαραίτητα αρκετή για να εξουδετερώσει μια αεροπορική δύναμη.

Το εσωτερικό μήνυμα, ίσως το πιο σημαντικό, είναι ότι η πέμπτη γενιά δεν μπορεί να υπάρχει μόνο μέσα σε άψογα υπόστεγα, μεγάλους διαδρόμους και διαδικασίες σε καιρό ειρήνης.

Το F-35B έχει νόημα αν βγει εκτός της ζώνης άνεσής του

Το ερώτημα τώρα παραμένει: πόσο από αυτή την εμπειρία μπορεί να μεταφερθεί στην Ιταλία; 

Η λειτουργία από έναν φινλανδικό δρόμο είναι ένα πράγμα. Το να το κάνεις αυτό σε μια χώρα σαν τη δική μας, με ένα έντονα χρησιμοποιούμενο οδικό δίκτυο – ας πούμε – πολύπλοκους διοικητικούς περιορισμούς, απαιτήσεις δημόσιας τάξης, σημαντικά εμπόδια στη διαχείριση καυσίμων και πυρομαχικών σε περιοχές με αμάχους και εκτεταμένο στρατιωτικό αναλφαβητισμό στον δημόσιο διάλογο, θα ήταν μια άλλη πρόκληση.

Αλλά ίσως αυτή ακριβώς να είναι η αξία της άσκησης. Πρώτον, μαθαίνετε πού υπάρχει μια ενοποιημένη επιχειρησιακή κουλτούρα και στη συνέχεια αξιολογείτε πώς να προσαρμόσετε αυτό το μοντέλο στην εθνική σας κατάσταση.

Επειδή η διασπορά δεν είναι απλώς μια τεχνική φυγής: είναι ένα σύστημα, και ένα σύστημα απαιτεί σχεδιασμό, διαδικασίες, υποδομές και πολιτική βούληση .

Η Πολεμική Αεροπορία δεν πετάει απλώς F-35B.

 Δοκιμάζει έναν διαφορετικό τρόπο σκέψης για την αεροπορική ισχύ. Πιο κινητικά. Πιο διασκορπισμένα. Πιο δύσκολα στην προσγείωση. Πιο κατάλληλα για μια Ευρώπη που, μετά από χρόνια φαινομενικής ειρήνης, ανακαλύπτει ξανά μια αρχαία αλήθεια: ο πόλεμος δεν ζητάει άδεια .

Και όταν ο διάδρομος προσγείωσης δεν υπάρχει πια, πρέπει να ξέρεις πώς να απογειωθείς ούτως ή άλλως.

Difesa Online

—

Echedoros.blog