
Η παγκοσμίου απήχησης ισπανόφωνη εφημερίδα ‘El Mundo’[ ο Κόσμος] σχολιάζει τη συμφωνία της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την Mercosur (=εμπορική ένωση χωρών της Λατινικής Αμερικής) και σημειώνει ότι αποτελεί μια ιστορική άσκηση για το άνοιγμα της ελεύθερης αγοράς που συμβάλλει στην ενίσχυση της θέσης και της αξιοπιστίας της ΕΕ.
Είναι μια άλλη άποψη, που έχει ενδιαφέρον, να πληροφορηθούμε από μια χώρα (Ισπανία) που βλέπει θετικά – για τους δικούς της λόγους- τη συμφωνία αυτή.
Αν και καθυστερημένη περισσότερο από όσο απαιτεί ο σημερινός κόσμος, και χωρίς τη συναίνεση των 27 κρατών μελών, η έγκριση της συμφωνίας Mercosur αντιπροσωπεύει μια εξαιρετική γεωπολιτική ευκαιρία για την ΕΕ σε ένα πλαίσιο όπου πρέπει να προωθήσει τη στρατηγική της αυτονομία.
Πέρα από τις σημαντικές εμπορικές της συνέπειες, αποτελεί μια ιστορική άσκηση για το άνοιγμα της ελεύθερης αγοράς που συμβάλλει στην ενίσχυση της θέσης και της αξιοπιστίας της ΕΕ.
Αποτελεί παράδειγμα των τολμηρών αποφάσεων που πρέπει να λάβει η Ευρώπη, μαζί με άλλες δημοκρατίες, για να αξιοποιήσει τα δυνατά της σημεία σε μια παγκόσμια σκηνή που χαρακτηρίζεται από την τάση προς τις σφαίρες επιρροής που προωθούνται τόσο από τον Ντόναλντ Τραμπ όσο και από την Κίνα.
Η Mercosur, με την σαφή υποστήριξη της Ισπανίας, αποφέρει ένα σαφώς θετικό αποτέλεσμα.
Πρώτον, επειδή ανοίγει μια αγορά σχεδόν 300 εκατομμυρίων καταναλωτών, ισπανόφωνων και πορτογαλικών.
Και δεύτερον, επειδή το κάνει αυτό σε μια βασική περιοχή, όχι μόνο από στρατηγική άποψη – επιτρέποντας στην ΕΕ να διαφοροποιήσει τις συμμαχίες της και να μειώσει την εξάρτησή της – αλλά και οικονομικά, δεδομένων των επενδυτικών της αναγκών σε τομείς όπως οι υποδομές, η αυτοκινητοβιομηχανία και η τεχνολογία.
Μετά την αρχική απόρριψη στα τέλη του περασμένου έτους, η έγκριση της Ιταλίδας πρωθυπουργού Τζόρτζια Μελόνι – μετά την εξασφάλιση προκαταβολής 45 δισεκατομμυρίων ευρώ από την Κοινή Γεωργική Πολιτική (ΚΓΠ) – έχει ξεκλειδώσει μια συμφωνία που σφυρηλατήθηκε μετά από 25 χρόνια διαπραγματεύσεων, την οποία η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν θα υπογράψει αυτό το Σάββατο με την Αργεντινή, τη Βραζιλία, την Ουρουγουάη και την Παραγουάη.
Εκτός από την Ουγγαρία, την Πολωνία, την Αυστρία και την Ιρλανδία, η κύρια αντίθεση στη Mercosur προέρχεται από τη Γαλλία, της οποίας η επιρροή ρίχνει σκιά στο πεδίο εφαρμογής της συμφωνίας.
Παρά τη ρητορική του υπέρ της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, ο Εμανουέλ Μακρόν δεν μπόρεσε να δώσει προτεραιότητα στο γενικό συμφέρον έναντι ενός προστατευτικού κινδυνολογήματος που τροφοδοτείται από τη Μαρίν Λεπέν.
Όπως εξηγήσαμε σήμερα στο Primer plano , η απελευθέρωση του εμπορίου και η μείωση του κόστους για προϊόντα όπως τα δημητριακά και η σόγια έχουν οδηγήσει τους αγρότες και τους κτηνοτρόφους να εντείνουν τις διαμαρτυρίες τους, συμπεριλαμβανομένης της Ισπανίας.
Ωστόσο, οι διασφαλίσεις που εγκρίθηκαν στα τελικά στάδια των διαπραγματεύσεων της Mercosur στοχεύουν στον μετριασμό του κινδύνου κανονιστικής ανισότητας μεταξύ των δύο εμπορικών συνασπισμών, αποτρέποντας έτσι τον αθέμιτο ανταγωνισμό.
Σε αυτό το πλαίσιο, μόνο από μια κοντόφθαλμη εκλογική προοπτική – με τις γαλλικές προεδρικές εκλογές να απέχουν μόλις ένα χρόνο – και ένα απαράδεκτο όραμα κυριαρχίας για έναν φιλελεύθερο ηγέτη όπως ο Γάλλος πρόεδρος μπορεί να γίνει αντιληπτή η αντίθεσή του στη Mercosur.
Ο Μακρόν επιδεικνύει έτσι μια δογματική υποχώρηση που είναι τόσο απογοητευτική όσο και ασυμβίβαστη με τον φιλοευρωπαϊκό του λόγο.
Παρά τις εσωτερικές διαιρέσεις, η Ευρώπη ενισχύει σταθερά την ικανότητά της να ασκεί επιρροή μέσω της συνεργασίας και του ρυθμιζόμενου εμπορίου.
Η ΕΕ κερδίζει αξιοπιστία ως αξιόπιστος εταίρος και διεθνής παράγοντας, όπως καταδεικνύει η συμφωνία Mercosur.
Το δημοσίευμα της El Mundo έχει ένα σχόλιο από τον Ισπανό αναγνώστη ‘Wecant’ :

“Δεν κατασκευάζουμε τίποτα επειδή έχουν καταστρέψει τον βιομηχανικό τομέα και τώρα συνειδητοποιούν ότι έχουν καταστρέψει και τον πρωτογενή τομέα, αλλά φυσικά, είμαστε οι Ευρωπαίοι πρωταθλητές στη δημιουργία «εδρών ανταγωνιστικού κοινωνικού μετασχηματισμού» που γίνονται από ανθεκτικούς από δουλοπρεπείς επικεφαλής”
—
ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ – Echedoros.blog