Χρόνος Ανάγνωσης: 4 λεπτά

Σύμφωνα με δημοσίευμα της αμερικανικής διαδικτυακής πύλης Axios την Παρασκευή, η κυβέρνηση των ΗΠΑ εξετάζει το ενδεχόμενο αποκλεισμού ή κατοχής του ιρανικού νησιού Χαργκ /Charg, το οποίο είναι ζωτικής σημασίας για τις εξαγωγές πετρελαίου.

Το νησί θα χρησιμεύσει στη συνέχεια ως μοχλός στις διαπραγματεύσεις με την Τεχεράνη για τον τερματισμό του πολέμου.

 Η κατοχή του νησιού, σε κάθε περίπτωση, θα αποτελούσε μια δραματική κλιμάκωση του επιθετικού πολέμου που εξαπέλυσαν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ πριν από τρεις εβδομάδες.

Στόχος είναι να ασκηθεί πίεση στην ηγεσία της Τεχεράνης για να ανοίξει ξανά το Στενό του Ορμούζ, το οποίο είναι ζωτικής σημασίας για τη ναυτιλία και, πάνω απ’ όλα, για τις εξαγωγές πετρελαίου από τα κράτη του Κόλπου.

 Η Axios ισχυρίζεται ότι βασίζει την έκθεσή της σε τέσσερις εμπιστευτικές πηγές που γνωρίζουν τα σχέδια.

Το Ιράν χειρίζεται το 90% των εξαγωγών αργού πετρελαίου μέσω του νησιού, το οποίο βρίσκεται λίγα χιλιόμετρα από τις ιρανικές ακτές στον Περσικό Κόλπο. Αυτή η οικονομική σημασία για το καθεστώς σημαίνει ότι μια κατοχή πιθανότατα θα αύξανε τις επιθέσεις εναντίον αμερικανικών στρατευμάτων και εγκαταστάσεων στην περιοχή.

Εβδομάδες αεροπορικών επιθέσεων ως προετοιμασία;

Σύμφωνα με την Axios, θα χρειαζόταν περίπου ένας μήνας ακόμη για να καταστραφούν οι στρατιωτικές δυνατότητες του Ιράν σε τέτοιο βαθμό ώστε η κατοχή του νησιού να είναι δυνατή χωρίς πολύ μεγάλο κίνδυνο για τις ειδικές δυνάμεις των ΗΠΑ, οι οποίες πιθανότατα θα αναλάμβαναν αυτό το έργο.

Το γεγονός ότι, παρά τις μαζικές επιθέσεις, δεν έχει ακόμη καταστεί δυνατό να διασφαλιστεί ότι το Ιράν δεν θα μπορεί πλέον να επιτίθεται σε αμερικανικούς στόχους και σε αυτούς των συμμάχων του, καθιστά αμφίβολο το κατά πόσον αυτές οι ιρανικές δυνατότητες θα μπορούσαν «ποτέ να καταστραφούν», όπως επεσήμανε η Αμερικανίδα εμπειρογνώμονας Caitlin Talmadge στην Wall Street Journal την Πέμπτη.

Δεν είναι σαφές πόσο ρεαλιστικό είναι αυτό το σενάριο – ή αν πρόκειται για μια προσπάθεια άσκησης πίεσης στην Τεχεράνη μέσω της απλής απειλής κατοχής.

Είναι επίσης πιθανό ότι πρόκειται για μια τακτική αντιπερισπασμού – και ότι σχεδιάζονται και άλλες επιθέσεις. Άλλωστε, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ αντιμετωπίζει αυξανόμενες εγχώριες πιέσεις για να τερματίσει τον πόλεμο.

Ρεπορτάζ και από την «Wall Street Journal»

Πριν από το Axios, η Wall Street Journal (WSJ) δημοσίευσε επίσης την Πέμπτη ένα ρεπορτάζ σχετικά με πιθανά σενάρια για την ανάπτυξη Αμερικανών Πεζοναυτών στο Ιράν.

Η δύναμη ταχείας αντίδρασης των Αμερικανών Πεζοναυτών, η 31η Εκστρατευτική Μονάδα Πεζοναυτών, αναμένεται να φτάσει στην περιοχή μέχρι το τέλος της επόμενης εβδομάδας. Το USS Tripoli, που μεταφέρει τους περίπου 2.200 πεζοναύτες και όλο τον σύγχρονο πολεμικό εξοπλισμό τους, διατάχθηκε να μεταβεί στην εμπόλεμη ζώνη από την Ιαπωνία.

Σύμφωνα με την «WSJ», η μονάδα είναι εκπαιδευμένη και εξοπλισμένη για πλήρως αυτόνομες επιχειρήσεις.

Αποτελείται από τέσσερις ομάδες: μια μονάδα εδάφους εξοπλισμένη με πυροβολικό και τεθωρακισμένα οχήματα, μια μονάδα αερομαχίας με ελικόπτερα και μαχητικά αεροσκάφη F-35B, μια μονάδα διοίκησης για τον συντονισμό και την διεύθυνση των επιχειρήσεων όλων των μονάδων στρατευμάτων και ένα τάγμα διοικητικής μέριμνας.

Ο Τραμπ θέλει να ανοίξει γρήγορα τα Στενά του Ορμούζ

Την Παρασκευή, το Reuters, επικαλούμενο πηγές που γνωρίζουν το θέμα, ανέφερε ότι χιλιάδες επιπλέον πεζοναύτες και ναύτες αναπτύσσονται στη Μέση Ανατολή. Τα συγκεκριμένα καθήκοντά τους παραμένουν ασαφή. Η έκθεση αναφέρει ότι πρόκειται να αναπτυχθούν το αμφίβιο πλοίο εφόδου USS Boxer, η Μονάδα Πεζοναυτών (MEU) και ένα συνοδευτικό πολεμικό πλοίο.

Είναι σαφές ότι ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ θέλει να ανοίξει ξανά το Στενό του Ορμούζ το συντομότερο δυνατό. Αυτό είναι κρίσιμο για την παγκόσμια οικονομία και για τα συμμαχικά κράτη του Περσικού Κόλπου. Για τον Τραμπ, το θέμα είναι επίσης οι ενδιάμεσες εκλογές που θα διεξαχθούν τον Νοέμβριο και η επικείμενη απώλεια του ελέγχου της Βουλής και της Γερουσίας στο Κογκρέσο.

«USS Tripoli» με ειδικές δυνάμεις σε εξέλιξη

Σύμφωνα με την WSJ, στρατεύματα και εξοπλισμός πιθανότατα θα μεταφερθούν στην ξηρά από το USS Tripoli με μικρότερα σκάφη για να καταλάβουν το Χαργκ. Ωστόσο, η κατάληψη θα μπορούσε επίσης να πραγματοποιηθεί από αέρος – χρησιμοποιώντας ελικόπτερα που θα μπορούσαν επίσης να απογειωθούν από το USS Tripoli.

Σύμφωνα με την Wall Street Journal, εκτός από την κατάληψη του Χαργκ, υπάρχουν και άλλες πιθανές επιλογές για να πειστεί η Τεχεράνη να εγκαταλείψει τις επιθέσεις σε πλοία στο στενό.

 Για παράδειγμα, θα μπορούσαν να καταληφθούν και άλλα μικρά ιρανικά νησιά στην πλωτή οδό.

Ένας στόχος θα μπορούσε να είναι το νησί Κεσμ/ Qeshm. Μακρύ, σε σχήμα βέλους και στην είσοδο του στενού, θα ήταν στρατηγικά σημαντικό.

Ωστόσο, φέρεται να βρίσκονται εκεί ιρανικά πολεμικά πλοία και πύραυλοι – σε υπόγειες εγκαταστάσεις. Επιπλέον, υπάρχει μια μεγάλη μονάδα αφαλάτωσης στο νησί.

Το νησί θα επέτρεπε στην Τεχεράνη να ελέγχει την πρόσβαση από και προς το στενό.

Το νησί Κεσμ ως πιθανός προορισμός

Τα οικονομικά σημαντικά νησιά Κις και Ορμούζ – το ένα δυτικά και το άλλο ανατολικά του Κεσμ, αντίστοιχα – αποτελούν επίσης πιθανούς στόχους για ανάπτυξη πεζοναυτών. Σύμφωνα με την Wall Street Journal, η ανάπτυξη χερσαίων στρατευμάτων σε ιρανικά νησιά – αλλά όχι στην ηπειρωτική χώρα – θα είχε το πλεονέκτημα ότι ο Τραμπ θα μπορούσε τουλάχιστον να ισχυριστεί ότι τήρησε την υπόσχεσή του να μην στείλει στρατεύματα στο Ιράν.

Το κατά πόσον μια τέτοια επιχείρηση θα είναι αρκετή για να φέρει το καθεστώς στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων είναι αμφισβητήσιμο.

 Οι ειδικοί υποψιάζονται ότι, μετά τις πολυάριθμες δολοφονίες από το Ισραήλ, από τον Αλί Χαμενεΐ και κάτω, το καθεστώς πιθανότατα θα ριζοσπαστικοποιηθεί περισσότερο.

 Ο πόλεμος έχει διδάξει εμφατικά στο καθεστώς ότι το πιο ισχυρό του «όπλο» είναι ο αποκλεισμός του Στενού του Ορμούζ.

Και δεν είναι σαφές πώς οι ΗΠΑ και το Ισραήλ σκοπεύουν να αναγκάσουν το καθεστώς να μην χρησιμοποιήσει ξανά αυτό το μέτρο σε οποιαδήποτε στιγμή σε μια κρίση.

 Η ανατροπή του καθεστώτος πιθανότατα θα άλλαζε όλα αυτά – αλλά προς το παρόν θεωρείται απίθανη.

—

Echedoros.blog