
VI Οικουμενική Σύνοδος, πηγή Manasseh Chronicle
Σεπτέμβριος 8, 2023. Ελλάδα
Σόφια.
Για πρώτη φορά η Βουλγαρία αναφέρεται σε βυζαντινό κείμενο το 681, είναι η ιστορική επίσημη αναφορά για την ύπαρξη της Βουλγαρίας.

Γράφει ο Μπράνιμιρ Μπότεφ* στη βουλγαρική «24ώρες»
Η διαμάχη σχετικά με το ποια θα πρέπει να είναι η ημερομηνία της εθνικής μας εορτής – στις 3 Μαρτίου ή στις 24 Μαΐου – έχει πολώσει ξανά τις απόψεις στη βουλγαρική κοινωνία.
Επιχειρήματα και από τις δύο πλευρές, περισσότερο πολιτικά και λιγότερο ιστορικά, είτε τυχαία είτε εσκεμμένα, απέκλεισαν από το πεδίο της συζήτησης άλλες ημερομηνίες που σχετίζονται με γεγονότα όχι λιγότερο σημαντικά για τη Βουλγαρία.
Η Βουλγαρία αναφέρεται πρώτη φορά στην Ιστορία
Μια τέτοια βασική και θεμελιώδης ημερομηνία είναι η 9η Αυγούστου. Την ημέρα αυτή το 681 η Βουλγαρία εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην πολιτική σκηνή και λαμβάνει διεθνή αναγνώριση.
Το ‘διεθνές φόρουμ’ (για να χρησιμοποιήσω το σύγχρονο πολιτικό κλισέ) στο οποίο συνέβη αυτό ήταν η ΣΤ’ Οικουμενική Σύνοδος, που πραγματοποιήθηκε στην πρωτεύουσα της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, την Κωνσταντινούπολη.
Η Σύνοδος άνοιξε στις 6 Νοεμβρίου 680 και έκλεισε επίσημα στις 16 Σεπτεμβρίου 681. Ένωσε τους πνευματικούς ηγέτες της Χριστιανικής Εκκλησίας από όλο τον τότε πολιτισμένο κόσμο, που έφτασαν από τρεις ηπείρους – Ευρώπη, Ασία και Αφρική.
Πάνω από 240 άτομα, και σύμφωνα με άλλα στοιχεία 300 κληρικοί, παρακολούθησαν τις 18 συνολικά συναντήσεις.
Η συνέλευση συγκλήθηκε και τελέστηκε υπό την αιγίδα του Αυτοκράτορα της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Κωνσταντίνου Δ’ Πωγωνάτου, ο οποίος παρακολούθησε προσωπικά σε 11 από τις συνεδριάσεις και υπέγραψε τα πρωτόκολλα με τις τελικές αποφάσεις με τη διατύπωση «διάβασα και εγκρίνω».
Ιερή ημερομηνία για τους Βουλγάρους
Στη 16η συνεδρίαση της 9ης Αυγούστου 681, που πρέπει να είναι ιερή για κάθε Βούλγαρο, γιατί η Βουλγαρία αναφέρεται για πρώτη φορά σε επίσημο έγγραφο.
Αυτό καταγράφεται στην ομιλία του Πρεσβύτερου Κωνσταντίνου της Απάμειας, από την επαρχία της Συρίας Secunda (Δεύτερη), ο οποίος λέει επί λέξει:
«Ήρθα στην Ιερά Σύνοδο σας για να σας διδάξω ότι, αν με είχαν ακούσει, δεν θα είχαμε πάθει αυτό που έχουμε πάθει φέτος, ό,τι πάθαμε δηλαδή στον πόλεμο με τη Βουλγαρία…».
Αυτό το αξιομνημόνευτο πρωτόκολλο από τη 16η σύνοδο της VI Οικουμενικής Συνόδου έχει βασική ιστορική σημασία για τη Βουλγαρία.
Το έγγραφο δεν κάνει λόγο για στρατό Βουλγάρων, βουλγαρικό ιππικό ή φυλή ως άλλο έθνος που μπήκε στα σύνορα της αυτοκρατορίας και συγκρούστηκε με τον στρατό της, αλλά δείχνει ξεκάθαρα τη Βουλγαρία ως χώρα που έχει νικήσει την αυτοκρατορία σε επίσημο πόλεμο.
Η φύση της επίσημης αναγνώρισης ήταν ακόμη πιο σημαντική καθώς έλαβε χώρα στο ανώτατο παγκόσμιο φόρουμ εκείνης της εποχής, την Οικουμενική Σύνοδο, στην οποία συμμετείχαν ο Αυτοκράτορας, ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως και ο Πάπας.
Τότε η Χριστιανική Εκκλησία ενώθηκε και ο 36ος κανόνας της συνόδου επιβεβαίωσε την ισότητα μεταξύ του Πάπα της Ρώμης και του Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως.
Ο «ΟΗΕ» του Μεσαίωνα
Κατ’ αναλογία με τη σύγχρονη εποχή μας είναι ισοδύναμο με ψήφισμα που εγκρίθηκε από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, και έχει την ίδια νομική και πολιτική βαρύτητα για τον μεσαιωνικό κόσμο.
Και η ιστορική σημασία για τη Βουλγαρία, όχι επειδή γεννήθηκε τότε, αλλά επειδή τότε καταγράφηκε επίσημα η αναγνώρισή της, είναι θεμελιώδης και αμέτρητη.
Το νομικό γεγονός ότι η Βουλγαρία υπάρχει ως κράτος, συμμετείχε ως ισότιμη χώρα σε έναν επίσημο πόλεμο κατά της (Ανατολικής) Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και κέρδισε, είναι το νόμιμο πιστοποιητικό βάπτισης της Βουλγαρίας, έτσι ώστε να είναι η μόνη χώρα στην Ευρώπη που έχει διατηρήσει το όνομά της σήμερα από την ίδρυσή της μέχρι τώρα.
Ας θυμηθούμε λοιπόν την 9η Αυγούστου, την ιστορική, πολιτική και συναισθηματική της σημασία για εμάς τους Βούλγαρους.
Καλό είναι να θεωρήσουμε την 9η Αυγούστου ως θεμελιώδη ιστορική και πολιτική πράξη διεθνούς αναγνώρισης της Βουλγαρίας, που οφείλεται μόνο και μόνο στους Βούλγαρους, γιατί χωρίς την 9η Αυγούστου δεν θα υπήρχε ούτε 24 Μαΐου ούτε 3 Μαρτίου.
Η ενάτη Αυγούστου πρέπει να θεωρείται ως η επίσημη γενέθλια όχι μόνο του Πρώτου Βουλγαρικού Βασιλείου, αλλά και της Βουλγαρίας, που αναγνωρίζεται ως χώρα στους κόλπους της Ευρώπης. Και έτσι 1342 χρόνια από τότε.
*Ο συγγραφέας είναι πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συνδέσμου Οικονομικής Συνεργασίας για τη Βουλγαρία και τα Βαλκάνια
—
Επιτρέπεται η αναδημοσίευση μόνον με αναφορά της ενεργής ηλεκτρονικής διεύθυνσης του ιστολογίου παραγωγής.
Discover more from Echedoros.blog
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
