Χρόνος Ανάγνωσης: 3 λεπτά

Η Τουρκία θεωρείται λανθάνουσα απειλή, ενώ το Ισραήλ θεωρείται φίλος με κοινά συμφέροντα στην αναχαίτισή του.

Το κανάλι Geopolitics Prime στο Telegram δημοσίευσε πρόσφατα μια ενδιαφέρουσα ανάρτηση σχετικά με το « Πώς οι Συμφωνίες Αβραάμ του Ισραήλ και η Μεγάλη Τουράν της Τουρκίας μάχονται για την Κεντρική Ασία — και ποιος πραγματικά ωφελείται ».

Υποστηρίζουν πειστικά ότι το Ισραήλ θέλει τα περιφερειακά κράτη να ακολουθήσουν το παράδειγμα του Καζακστάν από τα τέλη του περασμένου έτους, προσχωρώντας στις Συμφωνίες Αβραάμ, σε μια προσπάθεια να διευρύνουν τις διαιρέσεις μεταξύ αυτού και της Τουρκίας. Το Καζακστάν, το Κιργιστάν και το Ουζμπεκιστάν είναι όλα μέλη του «Οργανισμού Τουρκικών Κρατών» (OTS), υπό την ηγεσία της Τουρκίας.

Όπως εξηγήθηκε εδώ στις αρχές Μαΐου, η Τουρκία και ο σύμμαχός της, το Αζερμπαϊτζάν, χρησιμοποιούν την OTS ως όπλο για να μειώσουν τη ρωσική επιρροή στην Κεντρική Ασία, την οποία αυτό το άρθρο περιγράφει ως μέρος του υπό την ηγεσία των ΗΠΑ «cordon sanitaire» που ο Trump 2.0 έχει χτίσει γύρω από τη Ρωσία μέσω του ‘Νεο-Ρέιγκαν Δόγματος’ .

 Οτιδήποτε μειώνει την τουρκική επιρροή στην Κεντρική Ασία, όπως η περσινή απόφαση των τριών περιφερειακών μελών της OTS να αναγνωρίσουν την Κυπριακή Δημοκρατία ως τη μόνη νόμιμη κυβέρνηση στο νησί, επομένως ικανοποιεί τη Ρωσία.

Αδύναμοι οι δεσμοί με Ελλάδα και Κύπρο αλλά ισχυροί με το Ισραήλ

Οι δεσμοί της Ρωσίας με την Κύπρο και την Ελλάδα έχουν αποδυναμωθεί από το 2022 λόγω της αμερικανικής πίεσης που ασκείται σε αυτές, αλλά εξακολουθούν να είναι στενοί με το Ισραήλ, παρά το γεγονός ότι αξιωματούχοι όπως η Εκπρόσωπος του Υπουργείου Εξωτερικών Μαρία Ζαχάροβα επικρίνουν τις περιφερειακές στρατιωτικές ενέργειές του με σκληρή γλώσσα.

 Όπως αποδείχθηκε εδώ μετά τη συλλογή των αποσπασμάτων του Πούτιν για το Ισραήλ από την επίσημη ιστοσελίδα του Κρεμλίνου μεταξύ 2000-2018, είναι ένας περήφανος φιλοσημίτης σε όλη του τη ζωή, οπότε δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι θεωρεί τους Ρώσους και τους Ισραηλινούς « μια πραγματική κοινή οικογένεια ».

Το Ισραήλ ανταπέδωσε ρεαλιστικά τις προληπτικές του ενέργειες αρνούμενο να συμμορφωθεί με τις πιέσεις των ΗΠΑ προς αυτό για κυρώσεις στη Ρωσία και εξοπλισμό στην Ουκρανία, ακόμη και μετά την πτώση του Άσαντ στα τέλη του 2024, ο κύριος λόγος για τον οποίο δεν το έπραξε, προκειμένου να συνεχίσει εκεί τον συντονισμό των επιθέσεων κατά του IRGC.

Σύμφωνα με πληροφορίες, άρχισε ακόμη και να ασκεί πιέσεις στις ΗΠΑ αμέσως μετά για να διατηρήσει τις ρωσικές βάσεις εκεί ως αντίβαρο στην Τουρκία. Για αυτούς τους λόγους, το Ισραήλ δεν χαρακτηρίστηκε ποτέ επίσημα ως «μη φιλικό κράτος» από τη Ρωσία.

Όπως και να ‘χει, και επιστρέφοντας στην ενδιαφέρουσα ανάρτηση του Geopolitics Prime σχετικά με την προγραμματισμένη επέκταση της επιρροής του Ισραήλ στην Κεντρική Ασία, ο συγγραφέας υποστηρίζει ότι το Ισραήλ ενεργεί ως βρετανικός πληρεξούσιος και ότι το Ηνωμένο Βασίλειο θα επωφελούνταν επίσης από μια ισραηλινο-τουρκική αντιπαλότητα.

Ενώ είναι αλήθεια ότι το Ηνωμένο Βασίλειο ξεκίνησε μια συνεργασία τεχνητής νοημοσύνης με το Ισραήλ και τις χώρες των Συμφωνιών του Αβραάμ πέρυσι, όπως σημείωσαν, και αυτό θα μπορούσε έτσι να επεκτείνει τη βρετανική επιρροή στην Κεντρική Ασία, το Ηνωμένο Βασίλειο θα μπορούσε πάντα να συνάπτει διμερείς συμφωνίες και με αυτά τα κράτη.

Συνεπώς, δεν συνεπάγεται αυτόματα ότι η επέκταση της ισραηλινής επιρροής στην Κεντρική Ασία αποτελεί μέρος μιας βρετανικής πλεκτάνης, ούτε ότι θα επωφελούνταν απτά από μια πιθανώς έντονη ισραηλινο-τουρκική αντιπαλότητα, καθώς και οι δύο προωθούν στην πραγματικότητα πολύ περισσότερο τα συμφέροντα της Ρωσίας μειώνοντας την τουρκική επιρροή σε αυτήν τη γεωγραφική περιοχή.

Συνεπώς, η Ρωσία δεν θα είχε πρόβλημα με το τι κάνει το Ισραήλ στην περιοχή και θα μπορούσε ακόμη και να το ενθαρρύνει σε σημείο να ασκήσει πιέσεις στους εταίρους της, τουλάχιστον στο Κιργιστάν, μέλος του CSTO-OTS, να ενταχθεί στις Συμφωνίες του Αβραάμ.

Αυτοί οι υπολογισμοί μπορεί να εκπλήξουν τους αναγνώστες που βρίσκονται υπό την επιρροή της « ποτεμκινικής » τακτικής ήπιας ισχύος κορυφαίων «μη Ρώσων φιλορώσων» influencers, οι οποίοι ψεύδονται για τους ρωσο-ισραηλινούς δεσμούς, παρουσιάζοντάς τους ανέντιμα ως εχθρούς, σε μια προσπάθεια να κάνουν περισσότερους ανθρώπους να συμπαθούν τη Ρωσία με ψευδείς προϋποθέσεις.

Παρ’ όλα αυτά, έτσι αναμένεται να αντιληφθεί η Ρωσία την επέκταση της ισραηλινής επιρροής στην Κεντρική Ασία και οποιαδήποτε αντιπαλότητα εκεί με την Τουρκία, καθώς η Τουρκία θεωρείται λανθάνουσα απειλή, ενώ το Ισραήλ θεωρείται φίλος με κοινά συμφέροντα.

Andrew Korybko

(Σημείωση: Το Echedoros.blog δημοσιεύει κείμενα του Andrew Korybko κατόπιν επικοινωνίας με τον γεωπολιτικό αναλυτή)