Ένα περιστατικό που αφορούσε μια 87χρονη γυναίκα με αναπηρία αποτέλεσε την αφορμή για ένα τεράστιο κύμα διαμαρτυριών που τελικά οδήγησε στην παραίτηση του πρωθυπουργού της Ισπανίας, Πέδρο Σάντσεθ, και στην ανακοίνωση πρόωρων εκλογών.
Η Maricarmen Abascal ζούσε στο ίδιο διαμέρισμα στη Μαδρίτη για περισσότερα από 70 χρόνια. Μετά την αγορά του κτιρίου από ένα επενδυτικό ταμείο, το ακίνητο απαίτησε αύξηση του ενοικίου από περίπου 500 ευρώ σε 2.650 ευρώ το μήνα. Μη μπορώντας να αντέξει οικονομικά τη σύνταξή της, εκδόθηκε εντολή έξωσης.
Πάνω από 500 γείτονες και ακτιβιστές συγκεντρώθηκαν ειρηνικά έξω από το κτίριο για να αποτρέψουν την έξωση. Ωστόσο, η αστυνομία παρενέβη βίαια και μετέφερε την 87χρονη γυναίκα έξω από το σπίτι με φορείο στο νοσοκομείο. Τηλεοπτικά πλάνα και βίντεο από το νοσοκομείο όπου έκανε έκκληση για τα δικαιώματα στέγασης των πολιτών έγιναν viral σε όλη την Ισπανία.
Αυτό το γεγονός συμβόλιζε τη βαθιά στεγαστική κρίση και τις δυσβάσταχτες αυξήσεις στα ενοίκια στην Ισπανία. Σύντομα, εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι κατέβηκαν στις κεντρικές πλατείες (όπως η Puerta del Sol στη Μαδρίτη) και σε άλλες πόλεις σε όλη τη χώρα.
Σε απάντηση στη λαϊκή εξέγερση, η κυβέρνηση Σάντσες προσπάθησε να ψηφίσει επειγόντως αρκετά νομοθετικά διατάγματα για την προστασία των ενοικιαστών και την παρεμπόδιση των εξώσεων. Ωστόσο, τα διατάγματα απορρίφθηκαν στο ισπανικό κοινοβούλιο. Χωρίς κοινοβουλευτική πλειοψηφία και υπό συνεχή πίεση, ο Πέδρο Σάντσεθ ανακοίνωσε τη διάλυση του κοινοβουλίου και την παραίτησή του για να ανοίξει το δρόμο για πρόωρες εκλογές.
Αυτό το επεισόδιο από την Ισπανία φέρνει την ανάγκη για μια σύγκριση με την αλβανική πολιτική πραγματικότητα.
Στην Αλβανία, αντιμέτωπη με διαδοχικά οικονομικά σκάνδαλα, έρευνες από τις δικαστικές αρχές που αφορούν υψηλόβαθμα πρόσωπα, καθώς και συνεχιζόμενες ανησυχίες σχετικά με τη διαχείριση και τη διακυβέρνηση της περιουσίας, η πολιτική λογοδοσία παραμένει μια σχεδόν άγνωστη έννοια.
Με λόγια, λέμε ότι μπαίνουμε στην ΕΕ, αλλά στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ακόμη και ένα μεμονωμένο κοινωνικό γεγονός μπορεί να ανατρέψει ένα κυβερνητικό υπουργικό συμβούλιο όταν επηρεάζει την αξιοπρέπεια των πολιτών.
Ο πρωθυπουργός Έντι Ράμα διατηρεί μια εντελώς διαφορετική στάση απέναντι στην παραίτηση ή την ανάληψη ευθύνης, παρά τις μαζικές διαμαρτυρίες που έχουν εισέλθει στον τέταρτο μήνα τους. Η διαφορά δεν έγκειται μόνο στους θεσμικούς μηχανισμούς, αλλά και στην κουλτούρα της λογοδοσίας.
Στις δυτικές δημοκρατίες, οι πολιτικές κρίσεις και η αδυναμία διατήρησης της δημόσιας εμπιστοσύνης επιλύονται με την επιστροφή στην ψήφο των πολιτών. Στο μοντέλο διακυβέρνησης του Ράμα, η ευθύνη αποδίδεται σε συγκεκριμένα άτομα, προστατεύοντας πάση θυσία τη σταθερότητα της κεντρικής κυβέρνησης.
Στην Ισπανία, η αντίδραση της κοινής γνώμης και η άνοδος της κοινωνίας των πολιτών υπαγόρευσαν την πολιτική ατζέντα. Στην Αλβανία, η μαζική επανάσταση έχει αντιμετωπίσει πολιτική άγνοια και γελοίες, αποκλίνουσες αφηγήσεις που προσπαθούν να υποβαθμίσουν τη σοβαρότητα των σκανδάλων με κάθε κόστος. Ακόμη και η εκπομπή Portokalli πρόσφατα εκτράπηκε ντροπιαστικά εναντίον των διαμαρτυριών.
Το γεγονός στην Ισπανία δείχνει ότι η δημοκρατική εξουσία είναι προσωρινή και εξαρτάται από την ανταπόκριση στις ανάγκες των πολιτών. Αν η εξουσία γίνεται αντιληπτή ως ακλόνητη, ανεξάρτητα από το μέγεθος των κοινωνικών ή πολιτικών προβλημάτων, έχουμε τα πάντα εκτός από δημοκρατία. Ούτε καν στο ελάχιστο, όπου λειτουργούν η λαϊκή πίεση και οι ηθικοί κανόνες.
Δυστυχώς, η αντίθεση με την Αλβανία αποτελεί, για άλλη μια φορά, μια υπενθύμιση της απόστασης που χωρίζει την πολιτική μας κουλτούρα από τα ευρωπαϊκά πρότυπα λογοδοσίας.
Gazetadita
—
About the Author
Discover more from Echedoros.blog
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
