Αίγυπτος- Σινά: Τι σημαίνει η δικαστική απόφαση για τα εδάφη της Μονής της Αγίας Αικατερίνης;

Ο Δρ. Αμπντέλ Ραχίμ Ριχάν, αρχαιολόγος και μέλος της Επιτροπής Ιστορίας και Αρχαιοτήτων του Ανώτατου Συμβουλίου Πολιτισμού της Αιγύπτου, επιβεβαίωσε ότι η σημερινή απόφαση σχετικά με τα εδάφη της Μονής της Αγίας Αικατερίνης είναι μια ιστορική απόφαση, γράφει η αιγυπτιακή al Raees News.

• «Θεωρούμε αυτήν την απόφαση ιστορική προς όφελος της παγκόσμιας κληρονομιάς και για τους μοναχούς της Μονής της Αγίας Αικατερίνης, καθώς αποδεικνύει το δικαίωμά τους να επωφελούνται από το μοναστήρι και τους θρησκευτικούς και αρχαιολογικούς χώρους της περιοχής», δήλωσε ο Ριχάν σε συνέντευξή του στο Extra News.

Πρόσθεσε: «Οι αμφισβητούμενες εκτάσεις είναι καταχωρημένες ως αρχαιότητες, υποδεικνύοντας μια ομάδα εκτάσεων που βρίσκονται εντός της Μονής της Αγίας Αικατερίνης, συμπεριλαμβανομένων εκτάσεων που έχουν καταχωρηθεί με την Απόφαση Αρ. 241 του 1993 στο όνομα της μονής, άλλων εκτάσεων στο Όρος Μωυσής, για τις οποίες εκδόθηκε η Απόφαση Αρ. 10/69/2008, και της περιοχής Φαρς Ελία στο Όρος Μωυσής, για την οποία εκδόθηκε η Υπουργική Απόφαση Αρ. 780 του 2010, και υπόκεινται στον Νόμο περί Προστασίας Αρχαιοτήτων Αρ. 117 του 1983».

Συνέχισε: «Υπάρχει μια περιοχή που βρίσκεται κοντά στον Προφήτη Ααρών και εμπίπτει επίσης στο πεδίο εφαρμογής των αρχαιοτήτων, και εκδόθηκε απόφαση σχετικά με αυτήν από τη Μόνιμη Επιτροπή στις 13 Ιανουαρίου 2009, για να συμπεριληφθεί. Εμπίπτει επίσης στο πεδίο εφαρμογής της Μονής της Αγίας Αικατερίνης, σύμφωνα με την Υπουργική Απόφαση Αρ. 905 του 1997».

Συνέχισε: «Υπάρχει ένα οικόπεδο που έχει οριστεί για το ησυχαστήριο του μοναστηριού και βρίσκεται εντός του ιερού χώρου στον αρχαιολογικό χώρο.

Στις 18 Ιανουαρίου 2000 εκδόθηκε η Υπουργική Απόφαση Αρ. 5097 και μια απόφαση της Μόνιμης Επιτροπής σχετικά με αυτό».

Συνέχισε: «Η απόφαση επιβεβαιώνει την έλλειψη δικαιοδοσίας του κυβερνείου επί αυτών των αμφισβητούμενων εκτάσεων, καθώς όλες εμπίπτουν στη δικαιοδοσία του Ανώτατου Συμβουλίου Αρχαιοτήτων, αποτελούν δημόσια κρατική περιουσία και υπόκεινται στον Νόμο περί Προστασίας των Αρχαιοτήτων, ο οποίος τους παρέχει πλήρη νομική προστασία.

Το κυβερνείο δεν ασχολείται πλέον με το θέμα, καθώς η κατοχή έχει γίνει κρατική περιουσία σύμφωνα με το νόμο».

Ο Δρ. Ριχάν επεσήμανε ότι αυτή η απόφαση ικανοποιεί τους υπεύθυνους του μοναστηριού, καθώς τίποτα δεν έχει αλλάξει. Όλα παραμένουν ως είχαν και οι καταχωρημένες εκτάσεις είναι αυτές που καλύπτονται από την δικαστική απόφαση.

 Εξήγησε ότι όλες αυτές οι εκτάσεις θεωρούνται κρατικές γαίες σε όλες τις περιπτώσεις, είτε από το ένα μέρος είτε από το άλλο, και υπόκεινται στο Ανώτατο Συμβούλιο Αρχαιοτήτων, με εξαίρεση τις εκτάσεις που έχουν χαρακτηριστεί ως φυσικά καταφύγια, οι οποίες επίσης θεωρούνται εντός του κράτους αλλά υπό την αιγίδα του Φυσικού Καταφυγίου Αγίας Αικατερίνης.

Κατέληξε: «Αυτή η απόφαση ικανοποιεί όλα τα μέρη: τους μοναχούς, το Ανώτατο Συμβούλιο Αρχαιοτήτων, το Υπουργείο Περιβάλλοντος, ακόμη και το ίδιο το κυβερνείο».

Σύμφωνα επίσης με δημοσίευμα της αιγυπτιακής Sorouk News:

«Τελική απόφαση σχετικά με το δικαίωμα των πιστών της Μονής Αγίας Αικατερίνης να επωφεληθούν από το μοναστήρι και τους θρησκευτικούς αρχαιολογικούς χώρους της περιοχής», γράφει το δημοσίευμα.

Το δικαστήριο, με επικεφαλής τον Σύμβουλο Αλάα Μουσταφά Αμπντέλ Ράζεκ και συμπεριλαμβανομένων των Συμβούλων, έκρινε ότι:

Οι πιστοί της Μονής της Αγίας Αικατερίνης έχουν το δικαίωμα να επωφελούνται από το μοναστήρι και τους αρχαιολογικούς θρησκευτικούς χώρους στην περιοχή της Αγίας Αικατερίνης, με το κράτος να κατέχει αυτούς τους χώρους ως δημόσια περιουσία, με την προϋπόθεση ότι οι πιστοί της μονής είναι παρόντες εκεί με τη θρησκευτική τους ιδιότητα και ασκούν τις θρησκευτικές τους τελετουργίες υπό την ηγεσία του επισκόπου της μονής, ο οποίος διορίστηκε με το Προεδρικό Διάταγμα αριθ. 306 του 1974, και ότι αυτοί οι αρχαιολογικοί χώροι εποπτεύονται από το Ανώτατο Συμβούλιο Αρχαιοτήτων.

Το δικαστήριο αποφάσισε επίσης ότι οι συμβάσεις που έχουν συναφθεί μεταξύ της τοπικής μονάδας της πόλης Αγίας Αικατερίνης και του μοναστηριού σχετικά με ορισμένα οικόπεδα που εκμεταλλεύονται οι θυγατρικές του μοναστηριού πρέπει να τηρούνται, γεγονός που αναιρεί την πιθανότητα καταπάτησης αυτών των εκτάσεων.

Το δικαστήριο δήλωσε επίσης ότι τα υπόλοιπα αμφισβητούμενα οικόπεδα αποτελούν φυσικά καταφύγια, τα οποία αποτελούν όλα δημόσια κρατική περιουσία και δεν μπορούν να διατεθούν ή να καταστούν ιδιοκτησία τους με παραγραφή. Δεν έχουν εκδοθεί συμβάσεις σχετικά με αυτούς από την αρμόδια αρχή.

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ  – Echedoros.blog