«Χωρίς το έργο των Αγίων αδελφών Κυρίλλου και Μεθοδίου δεν υπήρχαν Βούλγαροι»
Ιούλιος 25, 2023. Ελλάδα.
Πολλοί άνθρωποι προφανώς δεν συνειδητοποιούν ότι χωρίς το χριστιανικό έργο των Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου δεν θα υπήρχαν Βούλγαροι.
Χωρίς το έργο τους δεν θα υπήρχε σλαβική γραφή.
Χωρίς τη σλαβική γραφή δεν θα υπήρχε (παλιά) βουλγαρική λογοτεχνική γλώσσα.
Χωρίς την (παλιά) βουλγαρική λογοτεχνική γλώσσα, δεν θα υπήρχε βουλγαρική λογοτεχνία.
Δεν θα υπήρχε βουλγαρική χρυσή εποχή χωρίς τη βουλγαρική λογοτεχνία.
Χωρίς τη Βουλγαρική Χρυσή Εποχή, δεν θα υπήρχε βουλγαρική πολιτιστική επιρροή.
Χωρίς τη βουλγαρική πολιτιστική επιρροή, δεν θα υπήρχε η επέκταση της βουλγαρικής εθνικότητας στα Βαλκάνια.
Χωρίς την επέκταση της βουλγαρικής εθνικότητας, δεν θα υπήρχε ένα ισχυρό και σταθερό βουλγαρικό έθνος στα Βαλκάνια.
Χωρίς έναν ισχυρό και ανθεκτικό βουλγαρικό λαό, δεν θα υπήρχε βουλγαρική αυτογνωσία χωριστή από το κράτος.
Χωρίς μια αυτοσυνείδηση χωριστή από το κράτος, θα ήταν εύκολο να λιώσουν οι Βούλγαροι, ως αποτέλεσμα των νομαδικών επιδρομών τον 12ο-13ο αιώνα, ή από τη βυζαντινή πολιτιστική δύναμη.
Η μοίρα των Χαζάρων, των Αβάρων, των Πετσενέγων, των Κουμάνων – όλοι οι λαοί με παρόμοια αρχή με εμάς τους Βούλγαρους, αλλά χωρίς τα επιτεύγματά μας σε πολιτιστικό επίπεδο, θα μας συναντούσαν.
«Γιατί πρέπει να αλλάξει η εθνική γιορτή των Βουλγάρων- αντί της συνθήκης του Αγίου Στεφάνου να γιορτάζουμε τη Σλαβική Γραφή στις 24 Μαΐου»
Στις 24 Μαΐου τιμούμε τους αγίους αδελφούς Κύριλλο και Μεθόδιο και το εκπαιδευτικό τους έργο που οδήγησε στην επιβεβαίωση των Βουλγάρων ως ενωμένου λαού.
Επομένως, ποια άλλη ημερομηνία είναι πιο κατάλληλη για εθνική εορτή; Είναι η ημερομηνία, που έγινε το όργανο για να μετατραπούν ξανά οι Βούλγαροι σε διασπασμένες φυλετικές ομάδες;
Ακόμα κι αν δεχτούμε ότι χωρίς τις 3 Μαρτίου (Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου) «θα φορούσαμε φέσι» (που είναι πλήρης βλακεία και άγνοια της περιόδου της Αναγέννησης), τότε χωρίς αυτό που γιορτάζουμε στις 24 Μαΐου, δεν θα υπήρχε καθόλου 3 Μαρτίου!
Στα εδάφη μας, θα υπήρχε κάποιος ελληνοποιημένος πληθυσμός που θα ανέθρεψε όχι τον Ρώσο Αυτοκράτορα Αλέξανδρο Β’ σε λατρεία λόγω του «του» ιδεολογικού σχεδίου «Αγίου Στεφάνου – Βουλγαρία» αλλά τη Ρωσική Αυτοκράτειρα Αικατερίνη τη Μεγάλη λόγω του ιδεολογικού της έργου «Νέο Βυζάντιο» (που περιελάμβανε τα βουλγαρικά εδάφη).
Δεδομένων των ιστορικών γεγονότων, δεν υπάρχει πιο κατάλληλη εθνική εορτή από την 24η Μαΐου. Ακόμη και οι ημερομηνίες που ανταγωνίζονται στενά με αυτήν την ημερομηνία είναι πολύ πίσω στην κατάταξη:
6 Σεπτεμβρίου: επειδή δύο μέρη του βουλγαρικού έθνους ήταν ενωμένα, τα οποία δύο μέρη, ωστόσο, δεν αποτελούσαν ολόκληρο το βουλγαρικό έθνος εκείνη την εποχή.
22 Σεπτεμβρίου: γιατί η βουλγαρική ανεξαρτησία ήταν γεγονός πολύ πριν από τη νόμιμη ανακήρυξή της το 1908.
Για να μην αναφέρουμε το αδύναμο κείμενο του μανιφέστου με το οποίο δημοσιεύτηκε, καθώς και τη σειρά εξευτελιστικών συμφωνιών που συνήφθησαν στη συνέχεια, με τις οποίες καταβλήθηκαν εκατομμύρια λέβα στη Ρωσία για να υποστηρίξουν την πράξη της ανεξαρτησίας, και αργότερα – τις συμφωνίες που εξαρτούν τη Βουλγαρία από τις γαλλο-ρωσικές συμφωνίες της Αντάντ, που μας οδηγούν στην πρώτη εθνική καταστροφή, που είναι η βάση για τις επόμενες δύο, καταλήγει η φιλοβουλγαρική ιστοσελίδα των Σκοπίων Tribuna.
—
Επιτρέπεται η αναδημοσίευση μόνον με αναφορά της ενεργής ηλεκτρονικής διεύθυνσης του ιστολογίου παραγωγής.
