
Έστειλα τό “Τράμπ καί πετρέλαια Βενεζουέλας”.
Τό ήξερα..
Γράφει ο Φίλιππος Χάντζος
Τό ίδιο συμβαίνει καί σέ άλλες ιστοσελίδες σέ προηγούμενα πρόσφατα κείμενα μου.
Έχει πέσει σύρμα.. Από τό ενιαίο παρακράτος. Αυτό τό παρακράτος υπάρχει παντού.
Είναι πλάτη πίσω απ’ όλα. Δέν είναι άμεσα φανερό. Φανερώνεται μέ ενδιάμεσους πού δέν κινούν υποψίες παρακράτους. Αυτή είναι παγκόσμια πρακτική κρατικών υπηρεσιών καλυμμένων επιχειρήσεων.
Άλλωστε, τό βαλκανικό περιβάλλον στό οποίο κινείται καί η ειδησεογραφία σου, είναι γεμάτο παρακράτος χωρίς νά υπανίσσομαι κάτι είς βάρος σου.
Οι ορατές επιφάνειες είναι επιμελημένα απαλλαγμένες.
Θυμάμαι πού όσο κόντευε η ώρα υπογραφής τής Συμφωνίας τών Πρεσπών,
η Θεσσαλονίκη ήταν γεμάτο πρακτοράκια. Τούς έβλεπες. Ήταν έντονα προκλητικοί σέ ‘μένα,
μάλλον, επειδή είχα αρθρογραφήσει έντυπα (παλαιότερα) αναλύοντας συγκεκριμένες απόψεις περί απόδοσης ιθαγένειας σέ αλλοδαπούς πού τό λιγότερο, τελικά, ενισχύει τό αστυνομικό κράτος καί την κοινωνική ανασφάλεια καί καχυποψία καί μεταξύ άλλων, επιφέρει οικονομική κρίση παντού στόν κόσμο, αλλά, εγώ ήμουν χρυσαυγίτης, ρατσιστής, ακροδεξιός, χουντικός, παρανοϊκός καί μετά καί ψεκασμένος, αντιεμβολιαστής καί τα σχετικά πού αφορούν (καί όχι στραγγαλίζουν) τήν κουλτούρα απελευθέρωσης πού φιλάνθρωπα, υπερασπίζεται η Αριστερά καί παρέχει μοναδικές υπηρεσίες στά μεγάλα αφεντικά όσο εκείνα παίζουν γκολφ ή κάνουν όργια..
Τό παρακράτος (πάντα ανώτερο κάθε κράτους), επιλέγει στόχους συγκεκριμένων χαρακτηριστικών.
Επί δεκαετίες προκαλούμαι.. Δέν θά σταματήσω. Οι λέξεις είναι εργαλεία, αξίες, συμβόλαια. Έχω ενεργήσει καί περισσότερο πρακτικά. Έχω σταματήσει τήν λαθρομετανάστευση τό 1991 στό χώρο ευθύνης μου στά σύνορα ως μόνιμος επιλοχίας.
Τότε, η τιμωρία μου ήταν βαρύτερη ένα χρόνο μετά, στή Ρόδο (09-07-1992). Δέν φαντάζεσαι..
Αν είχες τά απαραίτητα αξιολογικά στοιχεία, δέν θά σού επέτρεπαν τήν ιστοσελίδα. Ο,τιδήποτε υπάρχει καί λειτουργεί, μέ τρόπο συνήθως όχι άμεσα ορατό, εξυπηρετεί τό γενικό παιχνίδι καί τελικά, όλα καταλήγουν στό ίδιο κεντρικό σιφόνι αποχέτευσης..
Εσύ νομίζεις ότι παρέχεις ενημέρωση συγκεκριμένης θεματολογίας ενώ
υλοποιείς μία συγκεκριμένη λειτουργία όχι κατανοητή σέ βάθος ούτε σέ ‘σένα.
Τό ίδιο συμβαίνει μέ όλους..
Εγώ ίσως, είμαι ένα βιωματικό επίπεδο πάνω λόγω συνθηκών καί ιδιαίτερου χαρακτήρα.
Οι περισσότεροι θά είχαν γίνει αλοιφή ή θά έσπευδαν νά κρυφτούν μέσα στό σύστημα διωγμού.
Τό αποκαλυπτικά γελοίο σέ βάρος τής πλειοψηφίας είναι ότι οι δούλοι νομίζουν ότι ενεργούν σωστά ενώ πάνε straight to hell..
Θυμήσου τά εμβόλια καί τούς εμβολιασμένους. Τά πάντα συμπλέκονται όσο ποτέ άλλοτε.
Είναι μία παγκόσμια φυλακή όπου ο κρατούμενος νομίζει ότι αυτή είναι η κανονικότητα ακριβώς επειδή, τελικά, τού αρέσει..
Ερώτηση :
Δέν σέ εντυπωσιάζει η γενική απάθεια όταν για ένα από όσα ζούμε, θά ξηλώνονταν τά πεζοδρόμια στή δεκαετία ’80?? Τί άλλαξε από τότε ? Η Αριστερά διεφθάρη μέσω μαζικών προσλήψεων.
Και αποκαλύφθηκε..ο σκοπός, η ποιότητα καί τό ιστορικό αδιέξοδο όλων τών προτάσεων της. Τά αφεντικά έχουν καλύτερη εποπτεία καί μεγάλα ιστορικά αποθέματα διαχείρισης χαρακτήρων. Ένα στοιχείο φοβούνταν μέχρι σήμερα.
Τό έχω βάλει τίτλο τού παρόντος.
Όμως κι αυτό, θά ανασχεθεί λόγω ψηφιακής καθημερινότητας.
Όσοι ελάχιστοι παραμείνουν αντιφρονούντες, θά μαρτυρήσουν χειρότερα τού Χριστού, τουλάχιστον, σέ διαπόμπευση καί αυτό υφίσταμαι επί χρόνια..
Δέν μπορείς νά φανταστείς τήν γλυκύτητα τής ζωής μας στή δεκαετία ’70, ’80 άντε μέχρι μέσα ’90..
Τί άλλαξε ?
Η καθιέρωση τών αδύναμων, τών ηλιθίων, τών παλιοχαρακτήρων.
Αυτό !
Τά αφεντικά έχουν όλα τά λεφτά, τούς τρόπους καί τά μέσα παραγωγής πλούτου!
It’s not always about the money !
Αυτά τά λένε οι (διάφοροι) κομμουνιστές πού είναι ηλίθιοι καί σκατόψυχοι καί
χρησιμοποιούνται για νά εκτρέψουν τήν κοινωνία από τήν επιβεβλημένη πορεία.
Τά πάντα είναι θέμα ήθους για εμάς πού κινούμαστε σέ επίπεδο κοινωνικής βάσης.
Τά γράφει ο Καζαντζάκης στήν “Ασκητική”.
Γενικά, αποφεύγω νά τοποθετηθώ στά σχόλια επειδή δέν χρειάζομαι τήν προσωπική αντιπαράθεση.
Μείνε μακρυά από τό καθήκον.
Δέν σέ αφορά !
Συνέχισε νά ενημερώνεις για τίς αλβανικές ψείρες πού σύντομα καί
θά τίς τρώμε.
Προφανώς, κάπου θά βρεθεί δικαιολογία….
ΧΆΝΤΖΟΣ ΦΊΛΙΠΠΟΣ τού ΔΗΜΗΤΡΊΟΥ