
Αυτή τη στιγμή γίνονται έντονες συζητήσεις στην ελληνοκυπριακή κοινότητα για ένα θέμα: εάν η Κυπριακή Δημοκρατία πρέπει να γίνει μέλος του ΝΑΤΟ ή όχι…, γράφει ο Niyazi Kızılyürek στην τουρκοκυπριακή YeniDuzen.
Οι συζητήσεις ξεκίνησαν όταν διέρρευσε στον Τύπο ότι ο Νίκος Χριστοδουλίδης είχε ετοιμάσει ένα «ανθεκτικό» σχέδιο για να υποβάλει αίτηση στο ΝΑΤΟ για ένταξη.

Αν και οι πρώτες αντιδράσεις ήταν ότι το θέμα δεν συζητήθηκε στο Εθνικό Συμβούλιο, πρόκειται για πιο τυπικές αντιδράσεις.
Η αλήθεια είναι ότι το ΔΗΣΥ είναι θετικό για την ένταξη της Κύπρου στο ΝΑΤΟ, ενώ το ΑΚΕΛ είναι αυστηρά αντίθετο.
Δεν έχουν γίνει ακόμη σαφείς δηλώσεις από άλλα κόμματα, αλλά υπάρχει ένα σημείο στο οποίο όλοι συμφωνούν. Δηλαδή, εφόσον η Τουρκία έχει δικαίωμα βέτο στο ΝΑΤΟ, η ένταξη της Κύπρου δεν είναι πρακτικά δυνατή προς το παρόν.
Μάλιστα ο πρώην πρόεδρος του ΔΗΣΥ Νεόφυτος Αβέρωφ έφερε για πρώτη φορά το θέμα αυτό στο προσκήνιο.
Στις προεδρικές εκλογές του 2023, ο Αβέρωφ είπε ότι θα υποβάλει αίτηση στο ΝΑΤΟ για ένταξη εάν εκλεγεί. Ο Νίκος Χριστοδουλίδης το απέρριψε λέγοντας ότι αυτό δεν είναι δυνατό.
Τώρα φαίνεται πως ο Χριτστοδουλίδης ετοιμάζεται να κάνει μια κίνηση ερχόμενος στη γραμμή του Αβέρωφ. Ο Χριστοδουλίδης κάνει λόγο για «στροφή της κατεύθυνσης της εξωτερικής πολιτικής εντελώς προς τη Δύση» και σε αυτό περιλαμβάνει την ένταξη στο ΝΑΤΟ.
Σύντομη Ιστορία
Το ΝΑΤΟ είναι εδώ και πολύ καιρό ένα ευαίσθητο θέμα στην ελληνοκυπριακή κοινότητα. Για παράδειγμα, μια από τις επικρίσεις της ελληνοκυπριακής Δεξιάς κατά του Μακαρίου είναι ότι αρνήθηκε να δώσει βάσεις στο ΝΑΤΟ.
Πράγματι, πριν αναπτυχθούν τα στρατεύματα του ΟΗΕ στο νησί το 1964, όταν γινόταν λόγος για αποστολή στρατευμάτων του ΝΑΤΟ, ο Μακάριος εναντιώθηκε σθεναρά.
Σύμφωνα με την αντι-Μακάριο Ελληνοκυπριακή Δεξιά, εάν ο Μακάριος είχε συμφωνήσει να δώσει μια βάση στο ΝΑΤΟ, η Τουρκία δεν θα μπορούσε να αποβιβάσει στρατεύματα στην Κύπρο και δεν θα μπορούσε να καταλάβει το έδαφος του νησιού.
Το ΑΚΕΛ, από την άλλη, πιστεύει ότι η Κυπριακή Τραγωδία είναι έργο του ΝΑΤΟ.
Όταν ιδρύθηκε το ανεξάρτητο κράτος της Κύπρου, συζητήθηκε η ένταξη της Κύπρου στο ΝΑΤΟ, αλλά ο Μακάριος δεν ήθελε να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ. Η Τουρκία και η Ελλάδα, που υπέγραψαν τη Συμφωνία της Ζυρίχης, υπέγραψαν μια «Συμφωνία Κυρίων», η οποία κρατήθηκε μυστική μεταξύ τους και δεσμεύτηκαν να πολεμήσουν μαζί «κατά του κομμουνισμού» και να «ενθαρρύνουν τους Κύπριους ηγέτες να ενταχθούν στο ΝΑΤΟ».
Όμως ο Μακάριος ήταν κατά της ένταξης της Κύπρου στο ΝΑΤΟ.
Για το λόγο αυτό κάποιοι στα αριστερά ορίζουν τον Μακάριο ως «αντιιμπεριαλιστή» ηγέτη. Ωστόσο, η αλήθεια είναι ότι στόχος του Μακαρίου ήταν είτε να καταργήσει πλήρως τις συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου είτε να τις αλλάξει ριζικά υπέρ των Ελληνοκυπρίων.
Αν είχε αποδεχτεί την ένταξη στο ΝΑΤΟ, θα είχε αποδεχτεί μια για πάντα το συνταγματικό καθεστώς της Κύπρου. Με άλλα λόγια, ο Μακάριος ακολουθούσε μια εθνικιστική πολιτική, όχι αντιιμπεριαλιστική, ενώ ανοιγόταν προς την «Ανατολή», με άλλα λόγια, προς τη Σοβιετική Ένωση και τους Αδέσμευτους.
Ο Σπύρος Κυπριανού, που έγινε πρόεδρος με την υποστήριξη του ΑΚΕΛ μετά τον θάνατο του Μακαρίου, πρόσεχε να μείνει κοντά στο Κίνημα των Αδεσμεύτων και τη Σοβιετική Ένωση. Το ΑΚΕΛ έδωσε μεγάλη σημασία στο θέμα αυτό και στήριξε την υποστήριξή του στον Σπύρο Κυπριανού μετά τον Μακάριο στις καλές σχέσεις του Κυπριανού με τους Αδέσμευτους.
Ο ΔΗΣΥ, που ιδρύθηκε το 1976 υπό την ηγεσία του Γλαύκου Κληρίδη, είναι ένα κόμμα που έχει υιοθετήσει την πλευρά της Δύσης από την ίδρυσή του.
Ένταξη στην ΕΕ: Σημείο καμπής
Αφού έγινε μέλος της ΕΕ, η Κύπρος άρχισε σιγά σιγά να κατευθύνεται προς τη Δύση και αφού πέρασε από διάφορα στάδια, αγκυροβόλησε εντελώς στη Δύση.
Σε αυτή τη διαδικασία ξεκίνησαν οι προσεγγίσεις με το Ισραήλ, το αγαπημένο παιδί της Δύσης. Αργότερα, αναγκάστηκε να απομακρυνθεί από τη Ρωσία.
Με την τραπεζική κρίση και το «ξύρισμα» των καταθέσεων, το ρωσικό κεφάλαιο απομακρύνθηκε από το νησί.
Στη συνέχεια, οι ευκαιρίες ξεπλύματος βρώμικου χρήματος εξαλείφθηκαν σε μεγάλο βαθμό.
Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, ενώ ο Πρόεδρος Νίκος Αναστασιάδης (2013-2023) προήγαγε τις σχέσεις με το Ισραήλ, μιλούσε και για αίτηση στο έργο Συνεργασία για την Ειρήνη, που θεωρούνταν «αίθουσα αναμονής» του ΝΑΤΟ.
Όλα άλλαξαν γρήγορα μετά την επίθεση της Ρωσίας στην Ουκρανία. Η Κυπριακή Δημοκρατία διέκοψε εντελώς τους δεσμούς της με τη Ρωσία και κατέφυγε στη Δύση.
Τα τελευταία χρόνια έχει έρθει πιο κοντά στο Ισραήλ και έχει ξεκινήσει έντονη συνεργασία, ιδιαίτερα στον αμυντικό τομέα, με τις ΗΠΑ και τη Γαλλία. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, ακριβώς 26 χρόνια μετά, ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας προσκλήθηκε στην Ουάσιγκτον.
Φαίνεται ότι ο Νίκος Χριστοδουλίδης έθιξε την ένταξη της Κύπρου στο ΝΑΤΟ κατά την επίσκεψή του στην Ουάσιγκτον.
Η διαδικασία ένταξης θα κρατήσει αρκετό χρόνο
Κανείς βέβαια δεν πιστεύει ότι η Κύπρος θα γίνει αύριο μέλος του ΝΑΤΟ. Είναι γνωστό ότι αυτό δεν είναι δυνατό βραχυπρόθεσμα. Ωστόσο, καθώς επεκτείνετε τη διαδικασία με την πάροδο του χρόνου, είναι πιθανό να συναντήσουμε διαφορετικές στιγμές.
Για παράδειγμα, η θέση «Μεγάλος Σύμμαχος εκτός ΝΑΤΟ -MNNA» μπορεί να επιτευχθεί. Το MNNA δίνει τη δυνατότητα σε χώρες εκτός ΝΑΤΟ να συμμετάσχουν σε βαθιά συνεργασία στον τομέα της ασφάλειας με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Θεωρείται επίσης ως προετοιμασία για ένταξη στο ΝΑΤΟ.
Η Κυπριακή Δημοκρατία έχει ήδη υπογράψει σημαντικές συμφωνίες στον τομέα της άμυνας με τις ΗΠΑ. Νέες είναι καθ’ οδόν… Είναι γνωστό ότι γίνονται προετοιμασίες για μόνιμη βάση Αμερικανών στρατιωτών στο νησί.
Μετά από όλα αυτά, δεν είναι αδύνατο να υποβάλουμε αίτηση για ένταξη στο ΝΑΤΟ στο μέλλον…
Προστασία του μισού νησιού ή ένωση της Κύπρου;
Το ερώτημα που επιδιώκεται να απαντηθεί εδώ είναι: Η αγκυροβόληση στον δυτικό κόσμο και η προσπάθεια για ένταξη στο ΝΑΤΟ θα χρησιμεύσει στην ένωση του νησιού ή στη μόνιμη διαίρεση του;
Μπορούμε επίσης να θέσουμε το ερώτημα ως εξής: Όταν η ελληνοκυπριακή πλευρά θέτει στην ατζέντα της την ένταξη στο ΝΑΤΟ, στοχεύει στην ενοποίηση του νησιού ή στοχεύει στην προστασία του νότιου μισού του;
Αρκούνται οι δυτικές δυνάμεις με το ότι το νότιο τμήμα της Κύπρου βρίσκεται στο πλευρό του Ισραήλ και φιλοξενεί δυτικές δυνάμεις και σκέφτεται να αφαιρέσει την ενοποίηση του νησιού από την ατζέντα;
Θα βρούμε τις απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα τα επόμενα χρόνια.
Όσοι μιλούν για ομοσπονδιακή λύση και επανένωση του νησιού γνωρίζουν πολύ καλά ότι αυτό δεν είναι εύκολο χωρίς εμπλοκή του ΑΚΕΛ.
Από την άλλη, είναι γνωστό ότι το ΑΚΕΛ αντιτίθεται σθεναρά στην ένταξη στο ΝΑΤΟ. Με άλλα λόγια, όταν λένε στο ΑΚΕΛ «εδώ υπάρχει ομοσπονδιακή λύση, αλλά υπό τον όρο της ένταξης στο ΝΑΤΟ», η Ουάσιγκτον ξέρει καλύτερα ότι θα την καταψηφίσει.
Σε αυτή την περίπτωση, πώς θα επιτευχθεί ομοσπονδιακή λύση και ένταξη στο ΝΑΤΟ;
Ή μήπως ο στόχος είναι να αφήσουμε τη λύση στην άκρη προς το παρόν και να δώσουμε προτεραιότητα στην ένταξη στο ΝΑΤΟ;
Λένε «γίναμε μέλος της ΕΕ, αλλά δεν καταφέραμε να φτάσουμε στη λύση που θέλαμε, ας προσπαθήσουμε να γίνουμε μέλος του ΝΑΤΟ, μήπως μπορέσουμε να φτάσουμε σε μια λύση με αυτόν τον τρόπο;».
Άρα, η ώθηση για ένταξη στο ΝΑΤΟ είναι για να εξαναγκάσει την Τουρκία σε μια λύση;
Ή μήπως τόσο οι ελληνοκυπριακές ελίτ όσο και οι δυτικές δυνάμεις προτιμούν να αρκούνται στο μισό νησί;
—
Αποκλειστικά στο ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ
Ακολουθείστε στο Χ το @Valkaniko
Discover more from Echedoros.blog
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
