Χρόνος Ανάγνωσης: 3 λεπτά

Σαν σήμερα το 1999, η Βορειοατλαντική Συμμαχία ξεκίνησε αεροπορικές επιδρομές στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας.

Η επίθεση, κατ’ ουσίαν αντίθετη με το διεθνές δίκαιο και τις γενικές αρχές του πολιτισμού, ξεκίνησε χωρίς την άδεια του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, γεγονός που την καθιστά όχι μόνο ανήθικη, αλλά και παράνομη.

Ο συνεχής βομβαρδισμός, που διήρκεσε 78 ημέρες (μέχρι την υπογραφή της Στρατιωτικής-Τεχνικής Συμφωνίας του Κουμάνοβο), προκλήθηκε άμεσα από τα γεγονότα στο χωριό Ράτσακ, στα οποία σκοτώθηκαν Αλβανοί (άμαχοι, σύμφωνα με ένα μεγάλο μέρος της διεθνούς κοινότητας· μέλη του τρομοκρατικού UCK, σύμφωνα με τις αρχές του Βελιγραδίου), αλλά η αιτία είναι πολύ βαθύτερη.

Η συμμαχία, με την Αμερική ως κύριο πρωταγωνιστή, καθώς και η μεγάλη συμμετοχή της Μεγάλης Βρετανίας, της Γαλλίας και της Γερμανίας (αν και, σχεδόν είκοσι χρόνια αργότερα, η συμβολή του τότε Γερμανού καγκελάριου Γκέρχαρντ Σρέντερ στην εγκληματική επίθεση απορρίφθηκε επίσημα στη Σερβία), είχε διπλά κίνητρα, γράφει η ανάλυση του Κέντρου Έρευνας της Ασφάλειας ( CIB ).

Αφενός, επρόκειτο για μια προσπάθεια επανανομιμοποίησης του ΝΑΤΟ εσωτερικά, σύμφωνα με τις στρατηγικές έννοιες που υιοθετήθηκαν στις συναντήσεις της δεκαετίας του 1990, σύμφωνα με τις οποίες, στην πράξη, η Συμμαχία πρέπει να διασφαλίζει την ασφάλειά της μέσω προληπτικών πολέμων όπου είναι απαραίτητο.

Με αυτόν τον τρόπο, το ΝΑΤΟ έχει σίγουρα θέσει τον εαυτό του στη λειτουργία της επίτευξης των γεωπολιτικών, γεωστρατηγικών και γεωοικονομικών συμφερόντων των πιο εξέχοντων μελών του, και πάνω απ ‘όλα, της Αμερικής, της νικήτριας του Ψυχρού Πολέμου, η οποία προσπάθησε να αξιοποιήσει τον θρίαμβό της όπου έκρινε σκόπιμο.

Σε αυτή την προσπάθεια, αγνοήθηκαν οι διατάξεις της Συνθήκης της Ουάσιγκτον του 1949, η οποία καθιστούσε τη Συμμαχία μια πρωτίστως αμυντική στρατιωτικοπολιτική συμμαχία, η ουσία της οποίας ορίζεται στο Άρθρο 5 – μια επίθεση εναντίον ενός μέλους είναι επίθεση εναντίον όλων και απαιτεί συλλογική απάντηση.

Με την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης και τη διάλυση του Συμφώνου της Βαρσοβίας, τις μεγαλύτερες απειλές για τη Δύση και τα μεγαλύτερα επιχειρήματα για την ίδια την ύπαρξη του ΝΑΤΟ, χρειαζόταν ένας νέος λόγος.

Το επιχείρημα βρέθηκε μέσα από τον μετασχηματισμό του ΝΑΤΟ στην επιθετική γροθιά των σημαντικότερων μελών του: οι συνέπειες αυτού του μετασχηματισμού, δυστυχώς, έγιναν αισθητές και από τους πολίτες της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας – ΟΔΓ.

Δεύτερον, η επιθετικότητα κατά της Γιουγκοσλαβίας αποτελεί κραυγαλέο παράδειγμα ιμπεριαλιστικού πολέμου: ο τεράστιος πολεμικός μηχανισμός της ισχυρότερης στρατιωτικής συμμαχίας στον κόσμο στράφηκε εναντίον μιας χώρας, με στόχο τη δημιουργία των συνθηκών για την καταστροφή της και, κατά συνέπεια, τη θέση της σε λειτουργία της υλοποίησης των συμφερόντων της πολιτικής και οικονομικής ολιγαρχίας της Δύσης σε αυτήν την περιοχή.

Υπό αυτή την έννοια, ο βομβαρδισμός της Γιουγκοσλαβίας σηματοδότησε την έναρξη της σύγχρονης φάσης των ιμπεριαλιστικών πολέμων, και όχι μόνο εκείνων που διεξάγονται προς το συμφέρον της Δύσης.

Λαμβάνοντας υπόψη την πολιτική πραγματικότητα του σύγχρονου κόσμου, η 24η Μαρτίου αντιπροσωπεύει μια τραγική ημερομηνία στη χρονολογία των γεγονότων, και όχι μόνο στην περιοχή μας.

Η επιθετικότητα κατά της Γιουγκοσλαβίας δεν είχε μόνο ως αποτέλεσμα την κατάληψη του Κοσσυφοπεδίου και των Μετοχίων από τη Σερβία, τον θάνατο αθώων ανθρώπων, τις μεγάλες υλικές απώλειες και τη μόλυνση του περιβάλλοντος: δημιούργησε ένα επικίνδυνο προηγούμενο στην ακόρεστη ικανοποίηση των ιμπεριαλιστικών συμφερόντων των μεγαλύτερων δυνάμεων του κόσμου.

Οι τελικές συνέπειες αυτής της πράξης αντηχούν για σχεδόν τρεις δεκαετίες μετά τον βομβαρδισμό, και είναι πιθανό η τελική διάσταση να μην έχει ακόμη φανεί.

 Αυτό πρέπει να γνωρίζουν οι σημαντικότεροι παράγοντες στην πλανητική «σκακιέρα», καθώς και οι καταπιεσμένοι στην περιφέρεια της παγκόσμιας καπιταλιστικής τάξης.

 Ο πρώτος, προκειμένου να οδηγήσει (τελικά) τον κόσμο σε πιο ήρεμα νερά, και ο δεύτερος, προκειμένου να αντιταχθεί στον σύγχρονο ιμπεριαλισμό με κάθε μέσο. Αυτά είναι τα τελικά μαθήματα της 24ης Μαρτίου.

—

Echedoros.blog