Οι ισχυρές προσωπικότητες της ΕΕ χρησιμοποιούν την Ελλάδα και την Κυπριακή Δημοκρατία ως πρόσχημα για να αμυνθούν έναντι της Τουρκίας. Η φωτογραφία δείχνει τους Μητσοτάκη, Μελόνι, Μερζ και Μακρόν σε συνάντηση Ευρωπαίων ηγετών.
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το νομοθετικό σώμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενέκρινε ψήφισμα με τίτλο «Ο αντίκτυπος της τουρκικής εισβολής του 1974 στις γυναίκες και τα παιδιά της Κύπρου και τα εγκλήματα που διαπράχθηκαν από τις Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις» στη σύνοδό του στις 8 Ιουλίου, με 575 ψήφους υπέρ, 33 κατά και 43 αποχές.
Σύμφωνα με τις διαδικασίες εργασίας των Κοινοβουλίων των διεθνών οργανισμών, η διαδικασία που οδηγεί σε τέτοια ψηφίσματα ξεκινά με πρόταση που υποβάλλεται από ένα από τα μέλη, ζητώντας εργασία επί ενός θέματος που μπορεί να απευθύνει στους ψηφοφόρους του.
Το Προεδρείο αποφασίζει ποια επιτροπή θα εξετάσει την πρόταση. Μετά από μια σύντομη συζήτηση στην επιτροπή, ορίζεται εισηγητής.
Συνήθως, το άτομο που υπέβαλε την πρόταση αναλαμβάνει καθήκοντα εισηγητή.
Η έκθεση που συντάσσεται από τον εισηγητή και το σχέδιο ψηφίσματος που βασίζεται σε αυτήν την έκθεση συζητούνται και ψηφίζονται στην επιτροπή και στη συνέχεια στη Γενική Συνέλευση.
Η απόφαση για την Κύπρο ήταν έργο Ελληνίδας εισηγήτριας
Το ψήφισμα B10-0333/2026 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, με ημερομηνία 8 Ιουλίου, είναι προϊόν έκθεσης που εκπόνησε η Ελληνίδα ευρωβουλευτής Ελεονώρα Μελέτη για την επιτροπή «Δικαιώματα των Γυναικών και Ισότητα των Φύλων» (FEMM).
Η Μελέτη προέρχεται από το κόμμα Νέα Δημοκρατία του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη.
Το ψήφισμα αυτό δεν είναι ούτε το πρώτο ούτε το τελευταίο που υιοθετείται από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κατά της Τουρκίας.
Τέτοια ψηφίσματα, που συνήθως υιοθετούνται από λιγότερα από εκατό μέλη του 730μελούς ΕΚ, έχουν μέχρι στιγμής απορριφθεί από το Υπουργείο Εξωτερικών με δήλωση που τα χαρακτηρίζει «άκυρα».
Ωστόσο, αυτή τη φορά ήταν διαφορετικά.
Εκτός από το Υπουργείο Εξωτερικών, η Διεύθυνση Επικοινωνίας της Προεδρίας, το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, σχεδόν όλα τα πολιτικά κόμματα στη Μεγάλη Εθνοσυνέλευση της Τουρκίας, η διοίκηση των τουρκοκυπρίων και ο ηγέτης του Κόμματος TAM, Σερντάρ Ντενκτάς, εξέδωσαν ξεχωριστές δηλώσεις καταδικάζοντας το ψήφισμα.
«Μπορεί ακόμη και να εκδοθεί ετυμηγορία ότι οι Τούρκοι είναι βάρβαροι»
Η πιο ενδιαφέρουσα αντίδραση προήλθε από ένα κυρίαρχο μέσο ενημέρωσης που μπέρδεψε την Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης (PACE) με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στοχεύοντας
την 18μελή τουρκική αντιπροσωπεία της PACE, με επικεφαλής τον βουλευτή του κόμματος AK, Τούγρουλ Τουρκές, με τις φωτογραφίες τους.
Ορισμένα μέσα ενημέρωσης ισχυρίστηκαν επίσης ότι η Τουρκία έχανε έδαφος εντός της ΕΕ, επειδή δεν ασκούσε αρκετό λόμπινγκ και άφηνε το πεδίο ανοιχτό στην Ελλάδα και την Κυπριακή Δημοκρατία.
Πρώτα απ’ όλα, πρέπει να αναφερθεί ότι το ψήφισμα δεν έχει λογική βάση για να ληφθεί σοβαρά υπόψη.
Ήταν τόσο διαστρεβλωμένο που ακόμη και ο βουλευτής του ΑΚΕΛ, Γιώργος Γεωργίου από την Κυπριακή Δημοκρατία, δεν άντεξε κατά τη διάρκεια της συζήτησης του ψηφίσματος και, ειλικρινά, ένιωσε την ανάγκη να δηλώσει ότι διαπράχθηκαν επίσης βαρβαρότητες εναντίον Τουρκοκυπρίων από ελληνοκυπριακές παραστρατιωτικές δυνάμεις και ότι ο βιασμός δεν γνωρίζει χρώμα, φυλή ή θρησκεία.
Εδώ και πολύ καιρό, υπάρχει μια τέτοια ατμόσφαιρα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο που αν κατατίθετο ένα ψήφισμα που αποτελείται από μία μόνο πρόταση, «Οι Τούρκοι είναι βάρβαροι και πρέπει να συνθλίβονται όπου κι αν βρεθούν», είμαι σίγουρος ότι θα περνούσε με πλειοψηφία.
Πώς, λοιπόν, φτάσαμε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο που ενέκρινε την υποψηφιότητα της Τουρκίας το 1999 με τουρκικές σημαίες στο χέρι, στο σημερινό Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο που δεν θέλει καν να ακούσει το όνομα της Τουρκίας;
Τα μεγάλα αφεντικά της ΕΕ το χρησιμοποιούν
Είναι δυνατόν να απαντήσουμε σε αυτό το ερώτημα εξετάζοντάς το από δύο διαφορετικές οπτικές γωνίες.
• Πρώτον, η σταδιακή απομάκρυνση της Τουρκίας από την εικόνα μιας χώρας όπου επικρατεί το κράτος δικαίου και από τα κριτήρια της Κοπεγχάγης·
• Δεύτερον, η μεταβαλλόμενη σύνθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, και κατά συνέπεια η οπτική του για την Τουρκία, λόγω της ραγδαία ανοδικής ακροδεξιάς στην Ευρώπη.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το λόμπινγκ δεν είναι το ισχυρότερο πλεονέκτημα της Τουρκίας. Ωστόσο, η απόδοση της απώλειας εδάφους εντός της ΕΕ αποκλειστικά στις δραστηριότητες του ελληνοκυπριακού λόμπυ είναι επίσης λανθασμένη.
Πέρασα ένα σημαντικό μέρος της καριέρας μου συμμετέχοντας στο έργο διεθνών οργανισμών που λαμβάνουν αποφάσεις με συναίνεση, όπως ο ΟΑΣΕ και το ΝΑΤΟ. Ήμουν παρών στην ψηφοφορία για ίσως χιλιάδες ψηφίσματα. Στον ΟΑΣΕ, εκτός από το Αζερμπαϊτζάν, δεν είδα ποτέ κανένα άλλο μικρό κράτος να εμποδίζει ένα ψήφισμα στο οποίο είχαν συμφωνήσει οι ΗΠΑ, η Ρωσία και η ΕΕ.
Από την πρώτη κιόλας μέρα, η ταπεινή μου άποψη είναι ότι η Ελλάδα και η Κυπριακή Δημοκρατία χρησιμοποιούνται ως δικαιολογία για να κρυφτούν πίσω από την Τουρκία.
Αν οι μεγάλοι παίκτες της ΕΕ, η Γερμανία, η Γαλλία και η Ιταλία, είχαν χτυπήσει της γροθιές της στο τραπέζι και είχαν επιβάλει την επιρροή της, η Τουρκία θα είχε ήδη ενταχθεί της πρωτοβουλίες «SAFE» και «Made in Europe».
Μια αρχειακή φωτογραφία από τη σύνοδο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 11 Δεκεμβρίου 1999, όπου εγκρίθηκε η υποψηφιότητα της Τουρκίας για ένταξη. Τι ταξίδι!
Yetkin Report
—
About the Author
Discover more from Echedoros.blog
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
